( 424 ) 



De globulinen hebben een zekere concentratie van „middenzouteri" 

 noodig om opgelost te blijven. Verdunt men paardenserum met 

 l-Vs vol. gedestilleerd Avater, dan treedt reeds een neerslag op, d. i. 

 bij een zoutgehalte, dat met A — 0.24 overeenstemt. Waarom een 

 verhoogd zoutgehalte schadelijk is, is minder duidelijk. Gevaar voor 

 precipitatie van eiwitten zon eerst bij veel hoogere concentraties 

 optreden, althans bij paardenserum. Toch wijst het feit, door Rodier *) 

 gevonden, dat het bloed en cle lichaamsvochten (pericardiaal en 

 peritoneaal) van haaien en roggen ongeveer isotonisch met zeewater 

 zijn, maar minder zouten bevatten, welke deficit gecompenseerd wordt 

 door retentie van 2 a 2.7% ureum, op een sterke behoefte van het 

 organisme der Vertebraten om het zoutgehalte beneden een zekere 

 waarde te houden. Grijns 2 ) heeft gevonden, dat bloedcellen voor 

 ureum permeabel zijn, zoodat deze stof tegenover het zeewater helpt 

 den osmotischen druk te dragen, maar de cellen ontlast van een 

 derde van 23 of 24 atmosferen. Ik heb 1. e. voorgesteld dit ver- 

 mogen om tegenover het zeewater isotonisch te zijn, maar van de 

 eigen cellen een deel van den osmotischen druk af te wentelen, 

 „metisötonie" te noemen. 



De Teleostiërs hebben in hun bloed een vriespunt, hetwelk belang- 

 rijk verschilt van dat van het zeewater, waarin zij leven. Zij bezitten 

 ideotonie, maar de individueele verschillen zijn grooter dan bij de 

 overige gewervelde dieren zijn opgemerkt, zoodat het schijnt dat zij 

 de kunst, om hun P onafhankelijk te maken van het omgevend 

 medium, slechts onvolkomen verstaan. Voor dat cle cijfers worden 

 opgegeven, moge een overzicht van A en P van verschillende zee- 

 wateren ingelascht worden. De getallen zijn ontleend aan M. Knudsen's 

 Hydrographisclie Tabellen, aan Pettersson's Review of Swedisch hydro- 

 graphical research in the Baltic and the North seas en aan Moebius 

 und Heincke, Die Fische der Ostseeü). 



1 ) Rodier. Sur la pression osmotique du sang et des liquides internes des 

 poissons sélaciens. Comptes rendus. Dec. 1900. p. 1008. 



2 ) G. Grijns. Ueb. d. Einfluss gelüster Stoffe auf die rothen Blutzellen. Pflüger's 

 Archiv. 03. 1896. p. 86. 



3 ) M. Knudsen. Hydrogr. Tab. Kopenhagen 1901, Pettersson in Scottish geogra- 

 pliieaj Magazine 1894. X.; Moebtus u. Heingke. Fische d. Ostsee. Berlin 1883. 



