(437 ) 



+ oo R + a 



4** = ^ ƒ ^ J/'(r-«(t-0)* ...... (9). 



— oo | R—a | 



wordt. 



Hierbij heeft \R — a\ de waarde i2 — a wanneer R >« en de 

 waarde « — 72 wanneer #<a is. Uit de definitie van F volgt nu 

 dat de naar r genomen integraal 1 of O is naar gelang r—c(t—t') 

 al of niet O wordt voor waarden van r gelegen tussehen \R—a\ en 

 R -\- a. Schrijven wij korter 



T == t—t' - 



dan wordt dus deze integraal =1, wanneer 



R -f- « ^> c t en | JR — « j <^ o t 

 d. w. z. wanneer wij met de afstanden R, a en er een driehoek 

 kunnen construeeren. Is dit niet het geval, dan is de integraal 0. 

 Verstaan wij nu onder X een van de getallen 1 of O, naarmate een 

 driehoek (R, a, o r) mogelijk is of niet, dan wordt (9) 



00 



bc Cldx 

 y 2a.) R 



Wij verwisselen hierin de grenzen en bedenken tevens dat voor 

 negatieve waarden van r, \R — a\ zeker niet <^ c r zijn kan, zoodat 

 men voor dit gebied A = O moet nemen. Ten slotte wordt 



00 



^^Ïaj-R (10) 



Ü 



Dit is dezelfde vergelijking als formule (17) mijner eerste verhan- 

 deling. Zij voert niet zooals (8) tot de voorstelling van eleetronen 

 met veranderd oppervlak. Onze formule geldt zoowel binnen als 

 buiten het electron. Het verschil bestaat daarin, dat de grenzen z 1 

 en t 2 waartusschen k = 1 is, voor een buiten liet electron gelegen 

 vast punt, bepaald worden dooi' de vergelijkingen : 



R x — - a —z ct^ R 2 -\-a=zct 2 . . . . (11) 



en voor een binnen het electron gelegen vast punt door 



a — R 1 = cr 1 o + -^ï = cr i » • • • (11') 



wanneer wij onder R x en R 2 verstaan de afstanden van het vaste 

 punt tot het middelpunt van het electron op de tijdstippen t — r x en 

 t — t 2 . Het is natuurlijk zeer goed mogelijk dat het vaste punt bij 

 afwisseling binnen en buiten het electron valt, evenzoo kunnen 

 meerdere te samen behoorende waarden van r x en t 2 bestaan. 



Het is nu gemakkelijk, uit den gevonden potentiaal dien voor 



30* 



