( 506 ) 



Ter wille van de algemeenheid zullen wij nu ook nog onderstel- 

 len, da t ove ra] waar het metaal niet homogeen is, de eleetronen door 

 ,, moleculaire" krachten van dezen of genen aard, die zij van de 

 metaalatomen ondervinden, naar de eene of cle andere zijde worden 

 voortgedreven, zooals Helmuoltz lang geleden ter verklaring van de 

 verschijnselen der contact- electriciteit heeft aangenomen. Wij brengen 

 deze krachten het eenvoudigst in rekening door het daaraan beant- 

 woordende arbeidsvermogen van plaats V in te voeren, dat een 

 electron ten opzichte van de metaalatomen heeft; die grootheid is 

 overal waar het metaal niet homogeen is, met x veranderlijk, maar 

 in elk homogeen metaal een constante. Wij zullen ons voorstellen 

 dat dit laatste ook nog geldt, wanneer de temperatuur in het metaal 

 niet overal dezelfde is. Duiden wij den potentiaal weer met (p aan, 

 dan kunnen wij nu X in twee deelen splitsen, 



X = X m -f- X e , ) 



1 dV _ 6 dip) (30) 



X m — 7 -, K — — I 



m dx m dx ] 



Wij beschouwen nu een open keten ; de uiteinden daarvan noe- 

 men wij P en Q en wij rekenen x van af het eerste naar het tweede 

 einde. Door v = te stellen, en (30) in aanmerking te nemen, 

 vindt men uit (21) voor den stationairen toestand 



i« 4 



• • (31) 



dtp 1 dV 



m d 



( l \ 



m d loy A 



dx e dx 



e dx 



w~ 



~ 2eïi~~dx~ 



en dus door integratie 









'fa-'fp = ~(^~ F « y 



i+f( 



' 1 



M 



hp 



ïqJ 







rn 



Q 



rl dloqA 









I - - — d x 



. . (32) 



2e J h d x V 



P 



Hieruit kan men het potentiaalverschil in verschillende gevallen 



afleiden. 



a. Wanneer de temperatuur, en dus h, overal hetzelfde is, wordt 



^-^ = t( F p- F ö) + ^a0 o;/ ^- % ^) ' (33) 



Het potentiaalverschil is dan van verschillend, wanneer de 

 uiteinden van cle keten uit verschillend metaal bestaan. Men ziet dat 

 men het in zulk een geval bestaand potentiaalverschil zooAvel door 

 een ongelijkheid van V P en Vq, dus uit ,, moleculaire" krachten 

 (Helmholtz) als uit een ongelijkheid van Ap en Aq, d. w. z. van 

 de concentraties der eleetronen in de twee metalen (Drude) kan 

 verklaren. 



