( 518 ) 



met de omgekeerde JV7ï-lijnen van het boogiicht. Wordt het magne- 

 tische veld aangezet dan vervormen zich de interferentiebanden. De 

 verticale verplaatsingen daarvan zijn bij de gebezigde methode van 

 waarneming evenredig met het in de vlam verkregen phase verschil 

 en dus met het verschil der brekingsindices voor trillingen evenwijdig 

 aan en loodrecht op de krachtlijnen. 



Voigt heeft voor het eenvoudigste geval van splitsing, dat van een 

 triplet, de formules gegeven, die het phaseverschil als functie van de 

 golflengte geven x ). Daar echter de natriumlijnen D 1 en D 2 in het 

 magnetische veld een quadruplet en een sextuplet geven, was het voor 

 de vergelijking der waarnemingen met de theorie noodig deze nader 

 uit te werken. De Heer Geest heeft dit gedaan volgens een weg, 

 dien Yoigt daarvoor reeds bij een andere gelegenheid had aange- 

 geven 2 ). Het resultaat van deze berekening is dat men liet phase- 

 verschil tusschen de trillingen loodrecht op en evenwijdig aan liet 

 veld, als het licht eene laag der absorbeerende stof van de dikte / 

 doorloopt, kan voorstellen door de formule 



_ a> el j 4d 2 — cP&o* i 



T 2 " j(4d 2 — d'*fr>*y — 4c s i2M a ~~ 4d 2 — <Pfr>* 



Hierin stelt V de lichtsnelheid in den aether voor, R de veldsterkte, 

 terwijl e, cl, cl' en c voor het medium karakteristieke constanten zijn. 

 Verder is 2jt& = T de periode der beschouwde trilling en is é=d #. 

 De hier meegedeelde formule geldt voor het meest gecompliceerde 

 geval (het sextuplet) ; voor het quadruplet is (/' = o en voor het triplet 

 bovendien cl = o. Stelt men voor elk dezer drie gevallen L als 

 functie van ó voor, dan verkrijgt men de kromme lijnen die in 

 fig. 1 — 3 zijn weergegeven. 



Het resultaat der waarnemingen is in de figuren 4 — 8 voorgesteld. 

 Deze figuren zijn met behulp «van genomen negatieven geteekend. 

 Het bleek nog niet mogelijk alle gewenschte détails gelijktijdig op 

 een negatief op te nemen en oculairwaarnemingen moesten dus aan- 

 vullen waar cie photographie te kort schoot. 



De figuren 1, 4, 5 hebben betrekking op het triplet (type lijn D 2 

 in zwakke velden); figuren 2, 6, 7 op hef quadruplet (type lijn D x ) ; 

 figuren 3, 8 op het sextuplet (type lijn Z> a ). 



Bij het vergelijken van de uitkomsten der waarneming met de 

 theorie moet worden bedacht, dat de theoretische kromme aangeeft 

 de deformatie die één enkele interferentieband zou ondergaan. Bij 



1 ) Voigt 1. c. 



2) Voigt Wied. Ann. 68 p. 352.' 18111). 



