( 536 ) 



het benedenste deel het karakter van damp, op het bovendeel van 

 vloeistof heeft, terwijl die echter vloeiend in elkaar overgaan. 



In dit geval versmelt evenals in fig. 4 het benedenstnk der 

 kritische lijn GL met het bovenstuk der kritische lijn L X L^, K^PN 

 en ontstaat weer de mogelijkheid dat ook de lijn BQN een kritisch 

 eindpunt N bezit. Dit punt vertoont eenige overeenkomst met het 

 tweede kritisch eindpunt door Smits gevonden in q fig. 2. Dat we 

 in fig. 9 te doen hebben met een gebied van twee vloeistoflagen 

 zou alleen duidelijk zichtbaar te maken zijn indien beneden R door 

 uitblijven van de vaste phase twee vloeistoffen naast damp (metastabiel) 

 optraden. Anders toont alleen het eigenaardig beloop van BQN 

 dat we dit type hebben. 



Het is den heer Büchner gelukt, een geval te vinden waarin zich 

 dat beloop liet aantoönen (hoewel J\ r onbereikbaar bleef). Fig. 10 



Fig. 10. 

 geeft een juiste voorstelling van de p, ulijnen EB en BQ voor vast 

 diphenylamin naast oplossing in vloeibaar C0 2 en damp, die zeer 

 rijk aan C0 2 is op BR en naast een veel meer cliphenylamin-hou- 

 dende tweede fluïde phase op BQ. Het punt R ligt slechts 0°.6 

 boven het kritisch punt van zuiver C0 2 , derhalve is diphenylamin 

 bij die temperatuur uiterst weinig in C0 2 oplosbaar. 



Tusschen 31 c 6 en 38°8 zijn twee fluïde phasen onbestaanbaar 

 naast vast diphenylamin, daarboven treft men weer de tweede drie- 



