( 560 ) 



ditia Hisingeri Schmidt gevonden op Malmö in de baai van Chris- 

 tiania, naar het schijnt in een overeenkomstig niveau (8, p. 74). 



In de Duitsche zwerfsteen literatuur is deze soort niet bekend. Wel 

 maakt Wigand melding van Phacops Stokesi Milne Edwards, het 

 Engelsche fossiel, dat het meest met onze soort overeenkomt (16, p. 40). 

 De afbeeldingen dezer bij Rostock in Phacitenzandsteen gevonden 

 versteening bewijzen echter, dat die soort zeker niet met de onze 

 overeenstemt. Verder komt in aanmerking Phacops prussica Pompeckj, 

 die echter ook niet goed met onze exemplaren overeenstemt ; het 

 gesteente, waarin deze soort in Oostpruisen voorkomt, ,,krystalliner, 

 gelblich-graner obersilurischer Kalk" zou niet daartegen pleiten 

 (23, p. 19). Roemer noemt onze soort niet. 



Lep er d i tia H i s i n g er i Schmidt. 



Schmidt, 10, p. 14—16, T. I, f. 5—7. 



identisch met Leperditia Schmidtii Kolmodin, is lang bekend uit de 

 buurt van Wisby, waar ze in de ten N. daarvan gelegen Stricklan- 

 dinza-mergel veel voorkomt ; vooral bij Snackgardet heb ik mooie 

 losse exemplaren gevonden. Toch komt ze ook ten Z. van Wisby 

 voor in Lindström's étage c 1 ; volgens Kolmodin ook nog in de 

 mergel van Westergarn (c a ) en Capellshamn (7, p. 133). In Estland 

 behoort deze versteening tot de zonen G x en 67 3 en is daar op 

 talrijke plaatsen, ook op Dagö, gevonden. Onze exemplaren zijn 

 gemiddeld veel kleiner dan die van Gotland, doch stemmen overigens 

 in de verhouding der afmetingen goed met de beschrijving van den 

 echten vorm overeen. Dat deze soort ook bij Christiania is aange- 

 troffen, is zooeven reeds vermeld. Lindström noemt haar verder ook 

 nog uit Schonen (17, p. 25), ik heb niet kunnen vinden, waarop 

 deze opgave berust en heb redenen de juistheid daarvan te betwijfelen. 

 Uit Duitsche zwerfsteenen wordt ze genoemd door Kiesow van 

 Spengawsken in Westpruisen en wel uit een gesteente (niet met 

 het onze overeenkomende), dat merkwaardigerwijze ook Leperditia 

 baltica His. bevat (11 ? p. 274). Chmielewski daarentegen heeft de 

 echte soort in Oostpruisen en Kowno niet aangetroffen (34). Verder 

 vermeldt Krause haar uit Neubrandenburg (24, p. 7) en Stolley 

 uit een heldergelen, crypto-öolietischen kalksteen van Slees wijk- 

 Holstein (30, p. 109). 



S ir o pli o m ena peet en L. 

 is een in de Jördensche en Raiküllsche laag in Estland algemeen 

 voorkomend fossiel ; op Gotland komt het dikwijls bij Wisby voor en 



