( 566 ) 



2 de normale doorsnede is. die zooals reeds werd opgemerkt, iang- 

 zaam van punt tot punt kan veranderen, 



i—ev2 (36) 



Dit inachtnemende vindt men uit (21) en (30), als men ook van 

 (23) gebruik maakt, 



d(p 1 dV m d /1\ m d log A 1 



i. 

 dx e dx e dx \h J 2ek dx 6 2 



Integreert men dit langs de geheele keten, van P tot Q, dan ver- 

 krijgt men, daar i overal dezelfde waarde heeft, terwijl 

 ifP = ipQ, Vp =z Vq en hp = Iiq 



is, 



Q 

 m Cl d log A C dx 



■ J — dx — i — 0, 



2e J h dx J o2 



p 



of, wanneer men den eersten term partieel integreert, de formule 

 (34) in aanmerking neemt, en 



dx 



I 



^ = B 



öS 



stelt, 



F 



F—iR, i = —, 

 R 



een uitkomst die te verwachten was, daar klaarblijkelijk R den 

 weerstand van de keten voorstelt, aangezien o het geleidingsvermogen is. 

 § 12. Wij zullen nu de warmteontwikkelingen in een keten, 

 waarin een electrische stroom i bestaat, berekenen. Wij stellen ons 

 voor dat elk element der keten door een warm tereserv oir op constante 

 temperatuur wordt gehouden; cle "ontwikkelde" warmte is dan de 

 hoeveelheid warmte die aan dat reservoir wordt afgestaan. Om deze 

 voor het deel van de keten tusschen de doorsneden, wier plaats door 

 x en x + dx Avordt aangegeven, te bepalen, verstaan wij onder icdt 

 den arbeid gedurende den tijd dt verricht door de krachten die op 

 de electronen in dat element werken. Verder bedenken wij dat per 

 tijdseenheid een hoeveelheid warmte W2 door een doorsnede 

 gaat en dat dus het beschouwde element door de doorsnede (x + dx) 



— (W2)dx 

 dx 



meer warmte verliest, dan er door de doorsnede {x) naar binnen 

 gevoerd wordt. Daaruit volgt voor de gezochte warmte-ontwikkeling 



q = iv - —(W2)dx (37) 



dx 



