yg \JlJ 



( 569 ) 



naar II, dan vinden wij door integratie van (42) voor de warm te- 

 ontwikkeling aan de „contactplaats", wanneer een stroom van de 

 eenheid van sterkte van I naar II gaat, 

 m fA u \ _ 2«T 



§7a log V.ZT ) ~~ ~së 



Hieruit volgt, wanneer wij het PEi/riER-effect karakteriseeren dooi- 

 de loarmte-absorptie 77 7 u die in dit geval plaats heeft, 



2«T fAj\ 2aT /iV)\ 



b. In de tweede plaats passen wij (42) toe op een homogeen 



metaal. Daarin is log A een functie van de temperatuur T, en wij 



kunnen, op (14) lettende, ook schrijven 



ZaTdlogA 



o' = — — dT, 



H fc=i 3 e dT 



als dT de verandering der temperatuur voorstelt, die aan de toename 

 dx beantwoordt. 



Daar deze uitdrukking aangeeft hoeveel warmte er ontwikkeld 

 wordt tusschen twee doorsneden die op cle temperaturen Ten T-\-dl 

 worden gehouden, wanneer een stroom van de eenheid van sterkte 

 loopt van de doorsnede met cle eerste naar die met de laatste tem- 

 peratuur, stelt 



2aTdlogA 



voor wat Kelvin de „soortelijke warmte" der electriciteit genoemd 

 heeft (Thomson -effect). 



§ 14. liet verdient vooral de aandacht dat de hier gevonden uit- 

 komsten in overeenstemming zijn met de welbekende thermodyna- 

 mische theorie der thermo-electrische stroomen. Die theorie leidt nl. 

 tot de betrekkingen 



d fn TtU \ 



en 



T" 

 F=-j~j^dT, (46) 



T' 



in welke [ii en iijj op de zooeven aangegeven wijze het Thomson- 

 effect bij de temperatuur T in de metalen I en II voorstellen, 

 terwijl F de electromotorische kracht in een uit die metalen samen- 

 gestelde keten is, waarvan de contactplaatsen op de temperaturen 



