( 573 ) 



lende temp e rat aren moest maken, in strijd konden kómen met deze 

 of gene voorstelling omtrent de oorzaken die liet aantal vrije elec- 

 tronen bepalen. 



Wat liet geleidingsvermogen voor eleetrieiteit en warmte betreft, 

 men zon, zooals uit de formules (24) en (27) blijkt, van de daarvoor 

 gevonden uitkomsten altijd rekenschap kunnen geven door geschikte 

 onderstellingen over de lengte / van den vrijen weg tusschen twee 

 botsingen l ). 



Intusschen moet er op worden gewezen dat de ontwikkelde theorie 



k 

 in ieder geval vereischt dat de verhouding — onafhankelijk van den 



aard van het metaal is, dat dus de wet van Wiedemann en Franz door- 

 gaat, Van deze wet bestaan echter niet onbelangrijke afwijkingen en 

 daarom is Drude er toe gekomen, meer dan één soort vrije electronen 

 aan te nemen. De wijzigingen die deze onderstelling in de theorie 

 brengt, hoop ik in een volgende mededeeling te bespreken. Voor het 

 oogenblik merk ik nog op dat een voorname reden om ook vrije 

 positieve electronen aan te nemen gelegen is in het feit dat het 

 HALL-eiFect niet in alle metalen dezelfde richting; heeft. 



Scheikunde. — De Heer Lorentz biedt eene mededeeling aan van 

 den Heer J. J. van LAx\r : „Over eenige verschijnselen, welke 

 kunnen optreden bij de beperkte mengbaarheid van twee vloei- 

 stoffen, waarvan de eene anomaal, speciaal water is" 



(Mede aangeboden door den Heer Bakhuis Roozeboom). 



1. In het tweede deel van zijn Continuïteit (1900) 2 ) heeft van der 

 Waals voor het eerst de theorie van de z.g. lengteplooi op het i[>vlak 

 gegeven, en wijdt in het laatste hoofdstuk (§ 12, blz. 175 e. v.) aan 

 die plooi nog een afzonderlijke, uitvoerige bespreking, vooral met het 

 oog op z.g. anomale componenten. Daarin wordt o.a. aangetoond, dat 

 voor het optreden van zekere complicaties, die zich bij die plooi 

 kunnen voordoen, een der beide componenten anomaal zou moeten 

 wezen 3 ). 



!) Wanneer, zooals ten naastebij bij sommige metalen het geval is, het elec- 

 trische geleidingsvermogen omgekeerd evenredig met de absolute temperatuur is, 

 zou blijkens (24), als men van de verandering van N mocht afzien, l omgekeerd 

 evenredig met \/T moeten zijn. Een grond voor zulk een verandering van l kan 

 nog niet worden aangegeven. 



2) BI. 41-45. 



: >) Zie ook Deze Verslagen van 5 Nov. 1902. 



40 



Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XIII. A°. 1904/5. 



