( 578. ) 



Daar liet tweede lid altijd positief zal wezen, ook al mocht 

 a x% <^Va x a^ wezen 1 ), zoo zal de kromme T = f(£) altijd bare 

 convexe zijde naar de a?-as keeren. 



Bepalen wij nu — - log — . Met a 12 = Va x a 2 2 ) wordt de uitdrukking 



voor a : 



zoodat 



a — 



: [(1-r 



•)(/r 



,, + X 



V^Y 



? 



a 



= 2 % 



(1- 



,v) [/a 



, + * 



V^ 



(1 



iü) V 



, +.v 



v„ 



wordt. Derhalve is 



% — — 2 



j/a 



mitsdien 



a 



— - % - = 2 

 d.i; s v 2 



"(^ 2 -^) 2 (i/a 2 -l/«i) ! 



(6) 



Men kan deze laatste uitdrukking door factorenontbinding nog in 

 een anderen vorm brengen, en vindt dan : 



ö 2 a 2 



T-^ % -i = — ; K ^«i— «i kX) U? t V*x— «i ^ 2 ) + 2 ^ (vüï—lr.aj] i 



ö 2 / a 

 waaruit blijkt, dat ook hier evenals bij cle uitdrukking voor — I — 



de factor « a kX — l \ V a * optreedt. 



Is nu v 2 \/a l == v x \/a, 2 of — ^ = — -, zijn m.a.w. de kritische drukken 



v i V 



ö 2 « 



der beide componenten aan elkaar gelijk, dan wordt t— - % — = 0. 



ö 2 / a \ 

 Maar dan zal gelijktijdig ^— h -1 = zijn, en de geheele lengteplooi 



verdwijnt, (de kromme T c — ƒ(#) zal dan tegelijk in een rechte lijn 

 overgaan). 



Wij zien dus, dat opdat het verschijnsel van beperkte mengbaar- 

 heid zal optreden bij bereikbare, dus niet te lage temperaturen, de 

 kritische drukken der beide componenten zooveel mogelijk moeten 

 verschillen. 



1 ) Zie van der Waals, Deze Verslagen van 8 Oct. 1902, p. 294. 



2 ) Hoewel voor deze betrekking nog geen voldoende theoretische grond bestaat, 

 heb ik haar bij benadering als vervuld beschouwd, ook wijl alleen dan voor 



2 ri 



—^ loq -ö een eenvoudige uitkomst kon worden verkregen. 



