( 57è ) 



Nu is dit bij de meeste normale stoffen niet het geval, en dit is 

 wel de verklaring van het bekende feit, dat bij mengsels van 

 normale stoffen zoo uiterst zelden het verschijnsel van beperkte 

 mengbaarheid bij de gewone temperaturen wordt gevonden. 



Substitueeren wij nu eindelijk (5) en (6) in de vergelijking (4), 



dan vinden wij ten slotte : 



(v q l/a, — v, l/a,) 2 

 RT = 2 * (l—a) K 2 V 1 * V ' J : (1 + A), 



A = 2ir(i— a) 



waarin > . . . (7) 



ïv-ViY (i/^-l/«i )Hi 



v 2 a _ I 



Dit zou een zuivere parabool wezen, wanneer v en 1 -f- A onaf- 

 hankelijk waren van x. 



3. Zoeken wij nu de waarden van x en T voor het „kritisch 



mengpunt" , Hiertoe moet klaarblijkelijk worden voldaan aan de 



<Vi ö 2 ix 



voorwaarden -^— = en - — = gecombineerd, ol — wat op het 

 da da 2 



zelfde neerkomt — aan 



d^ dT 



da da 



zooals men onmiddellijk zal inzien. Nu volgt uit (7), wanneer men 

 1 -f- A onafhankelijk van x onderstelt, hetgeen wegens de geringe 

 waarden van A bij normale stoffen zeker geoorloofd is : 



dT _ 2 (v. 2 \/a 1 — v l {/a 2 y il—2a 3 a (l—a) ) 



R da~~ 1-f-A ~\v^~ ~? (^- v i)J' 



daar v = v x -|- * (# 3 — i^) is. Deze uitdrukking nu wordt = 0, wanneer 

 (-1 — 2*0 (1 + f») — 3 ra (l — a) = 0, 

 ■v. 



waarin r 



waaruit 







*i 



«c 



Dit 



ra' 2 

 1 



V06 



j, 



>rt tot 



2 (r + 1) + 1 = 



= 0, 







_j_ l) _ |/ r « + , 



+ 



1 



Is r == 



o, 



d 



w 



z. 



ü 1 = 



v 2 > 



dan wordt dus 



#G = 





0,5. Dit zal al zoo, 

 mocht A nog eenigermate van a afhankelijk wezen, in elk geval 

 bij benadering het geval zijn. 



Wij zullen thans de vergelijking (7) eenigzins omwerken. Met 

 a l =fRT l v l en a i =fRT 9 v 9 waarin T l en T 2 de kritische tem- 

 peraturen der beide componenten zijn, worden deze, na substitutie 

 van a c voor a ; 



