of 



( 581 ) 



14 X 0,200 X 1,85X0,101 548 ; ; 



(l,247) s V T ; ' 



T c = i^ 548 : (1 + A c ) = 288 : (1 + A,). 

 1,94 



Nu is 



10,723 0,0650) 



A c = 0,412 ' = 0,412 X 0,409 = 0,169, 



(1,555 1,153 j ■ .' 



zoodat wij voor 1 + A c vinden 1,17. 



Daardoor wordt T c = 288 : 1 ,17 = 246 = - 27° C. 



Het kritische mengpunt der gekozen stoffen ligt dus nog altijd een 

 dertigtal graden beneden het gewone nulpunt van Celsius. En voor 

 de overgroote meerderheid der andere normale stoffen zullen wij 

 voor T c nog veel lagere waarden vinden — omdat daar de kritische 

 drukken meerendeels minder verschillen dan bij aether en zwavel- 

 koolstof. 



4. Al het voorgaande nu ondergaat belangrijke wijzigingen, wan- 

 neer een der beide componenten anomaal is, speciaal water. Want 

 in de eerste plaats is de kritische druk van het water zeer hoog, 

 niet minder dan 198 atm., zoodat deze veel zal verschillen van de 

 kritische drukken der meeste andere stoffen. En in de tweede 

 plaats is hier de waarde van v ï zoo buitengewoon veranderlijk met 

 de temperatuur. Het water staat in deze opzichten eenig daar in de 

 Natuur; het is een exceptioneele stof, en die dan ook tot verschil- 

 lende zeer bijzondere verschijnselen aanleiding geeft, die men bij 

 andere stoffen niet, of niet in die mate vindt. Alkohol b.v. is ook 

 een anomale stof, maar noch is daar de verandering van het mole- 

 culairvolume bijzonder groot, noch de kritische druk bijzonder hoog. 



Wij weten, dat de verandering van het moleculairvol ume zijn 

 oorzaak heeft in de ontleding der dubbelmolecultn met de temperatuur. 

 Daar v x gaandeweg kleiner wordt, zal de grootheid (i\ [/a 1 —v l \Za^y y 

 welke hoofdzakelijk de grootte van T c bepaalt, grooter en grooter 

 worden, naarmate de temperatuur toeneemt. En de aanvangswaarde 

 van die grootheid is bij water als de eene component reeds grooter 

 dan bij mengsels van normale stoffen. Dit staat in verband met den 

 hoogen kritischen druk van het water, n.1. 198 atm., waaruit be- 

 rekend kan worden, dat de kritische druk, wanneer het water uit 

 louter dubbelmoleculen bleef bestaan, toch nog ongeveer 66 atm. zou 

 bedragen, d. w. z. grooter dan die van de meeste normale stoffen. 

 (Natuurlijk zal de bedoelde uitdrukking alleen dan met afnemende v 



