( 584 ) 



iïiing van steeds meer nieuwe enkelvoudige moleculen uit de zich 

 dissoeieerende dubbelmoleculen, omdat een enkelvoudig molecuul 

 veel kleiner is dan een half dubbel molecuul (zie § 4). 



Men ziet in, dat de noemer v z , eveneens wegens v 01 , kleiner en 

 kleiner zal worden met toenemende temperatuur, waardoor de waarde 

 van het tweede lid van (10) nog sterker zal toenemen. De verande- 

 ringen der andere termen hebben daarbij slechts geringen invloed. 



6. Welke zullen nu de verschillende vormen van de plooi zijn 



— in de T,x voorstelling nl. — wanneer de loop van de kromme 

 K = f(T) (zie § 4) zich gedurig wijzigt met de verschillende aan het 

 water toegevoegde componenten P (Wij herinneren er aan, dat K 

 voorstelt het tweede lid van (10), gedeeld door R, en dat de vol- 

 gende figuren dus de grafische oplossing aangeven der vergelijking 

 T=K t.o.v. T). 



a. Het geval van normale stoffen hebben wij reeds beschouwd. 

 Het wordt voorgesteld door fig. 1. De spinodale lijn zal dezelfde 

 gedaante hebben als die in fig. 2. 



b. In fig. 2 snijdt het rechte stuk van de kromme K = f (T), waar 

 K de aanvangswaarde K x heeft (alle moleculen zijn nog dubbel), de 

 rechte OM, in A ; terwijl het kromlijnige gedeelte, en het tweede 

 rechtlijnige gedeelte, waar K de eindwaarde 7v 2 (alle moleculen zijn 

 enkelvoudig geworden) heeft aangenomen, geheel en al rechts van 

 OM zijn gelegen. De plooi is dus geheel identiek aan die van het 

 voorgaande geval, met dit verschil echter dat het punt A beneden 



— 90° C. is gelegen, bij welk punt de dissociatie der dubbelmole- 

 culen begint, zoodat dit punt geheel buiten het gebied der bereikbare 

 temperaturen valt. 



c. Zoodra echter de waarde van K\ een weinig vermeerdert, zul- 

 len wij het overgangsgeval van fig. 3 kunnen krijgen. De kromme 

 K=f(T) raakt nu de rechte OM in B,C, en vanaf dit oogen blik zal 

 de geïsoleerde plooi zich beginnen te vormen, welke zich boven de 

 zooeven beschouwde normale plooi, die in ontoegankelijke diepte 

 ligt, zal uitstrekken. Hier zijn het nog slechts twee samenvallende 

 kritische punten in het eene punt B,C. 



cl Wanneer cle waarde van K x nog een weinig grooter is, zal het 

 geval van fig. 4 zich kunnen voordoen, waar de rechte OM behalve in 

 A nog in twee andere punten B en C wordt gesneden. De geisoleerde 

 plooi boven de normale heeft zich thans gevormd, met twee kritische 

 punten, een benedenste in B en een bovenste in C. Tusschen Ben C 

 is overal 7\T> T, evenals beneden A, zoodat wij ons van Avege 



