( 586 ) 



Bij CH 3 C1 en pyvidine (Aten) is waargenomen, dat deze stoffen in 

 elke verhouding mengbaar zijn, maar dat de verbinding, die zich 

 spoedig vormt, nagenoeg niet mengbaar is met de beide componenten. 

 Ook hier wordt Wederom een benedenste mengpunt gevonden, en wel 

 bij beide plooien — nl. bij die, gevormd door CH 3 C1 en de verbin- 

 ding, en bij die, gevormd door pyridine en de verbinding. 



Het spreekt natuurlijk van zelf, dat het bestaan van een benedenste 

 mengpunt noodzakelijk dat van een bovenste medebrengt. Want bij 

 temperatuursverhooging zal het vloeibare mengsel meer en meer tot 

 een gasvormig mengsel naderen, waar natuurlijk mengbaarheid in 

 elke verhouding plaats vindt. (Hoe hierbij de plooi zich transfor meeren 

 kan, en overgaan in de dwarsplooi, valt geheel buiten het bestek 

 van deze studie). 



Omgekeerd zal men niet altijd uit het bestaan van een bovenste 

 mengpunt tot dat van een benedenste kunnen besluiten, omdat — 

 zelfs wanneer de connodale lijn zich naar beneden begint te sluiten 



— het geval van fig. 6 zal kunnen optreden. 



Maar dit is zeker, dat wanneer een bovenste mengpunt wordt 

 gevonden bij gewone temperaturen men altijd zal te doen hebben 

 met het punt C, en niet met A, omdat dit laatste zich (zie fig. 2) 

 bij mengsels van water en een normale (of anomale) stof altijd beneden 



— 90° C. zal bevinden, en bij mengsels van twee normale stoffen 

 (zie § 3) hoogstens een dertigtal graden beneden 0° C. 



Men kan dus bijna altijd bij beperkte mengbaarheid het geval van 

 fig. 4, of wel dat van fig. 6 verwachten. De normale plooi met het 

 kritische mengpunt in A zal zich slechts in een groote minderheid 

 van gevallen vertoonen, en kan als zeer exceptioneel beschouwd 

 worden. Zoo zullen de mengsels van water met phenol (Alexejew), 

 met barnsteenzuurnitrïl (Schreinemakers), met aniline (Alexejew), met 

 isoboterzuur (id.), etc, etc. - - welke alle een bovenste mengpunt ver- 

 toonen — bijna zeker voorbeelden aanbieden van het zeer algemeene 

 geval van fig. 6 of van fig. 4. 



e. Fig. 5 stelt wederom een overgangsgeval voor, waarbij de 

 waarde van K x nog weer een weinig grooter is dan bij fig. 4. De 

 twee plooien - - de normale en de geïsoleerde — zullen van af dit 

 oogenblik tot één doorloo pende plooi samenvallen. 



ƒ. Dit is het geval bij fig. 6. Men heeft het waargenomen bij 

 mengsels van water en secondaire butylalcohol (Alexejew). Maar — 

 zooals wij reeds boven hebben opgemerkt, -zullen er vele waarne- 

 mingen met een bovenste mengpunt, waarbij de samenstellingen der 

 beide coëxisteerende phasen bij lagere temperaturen al of niet rot 

 elkaar beginnen te naderen, evengoed tot dit geval kunnen behooren 



