( 587 ) 



als tot dat van fig. 4. Het genoemde voorbeeld valt met zekerheid 

 daaronder, omdat men heeft waargenomen, dat na de nadering der 

 a vaarden van x deze bij nog lagere temperaturen opnieuw beginnen 

 te divergeeren. 



Fig. 7 laat zien, dat de vernauwing bij JJ, waar de kromme 

 K = f(T) in de nabijheid van de rechte OM komt, langzamerhand 

 met toenemende waarden van K x zal verdwijnen, zoodat de plooi 

 ten slotte wederom de normale gedaante zal aannemen — met dit 

 verschil echter, dat het mengpunt C van onze quasi-normale plooi 

 zich bij hoogere temperaturen zal vertoon en clan het kritische punt 

 A van de werkelijk normale plooi. 



Opmerking . Het zal overbodig zijn op te merken, dat de numerieke 

 berekeningen door middel van de formule (10) alleen dan kunnen 

 worden uitgevoerd, wanneer aan de voorwaarden is voldaan, waar- 

 onder die uitdrukking is afgeleid. Dit zal dus slechts het geval wezen, 



a 

 wanneer werkelijk p tegenover — (zie § 2) kan worden weggelaten, 



d.w.z. bij temperaturen, welke niet hooger zijn dan ongeveer de helft- 

 van de kritische temperatuur van het mengsel. 



7. De vraag is nu, welke de voorwaarden zullen zijn, waaraan moet 

 worden voldaan, opdat cle overgangsgevallen van fig. 3 en fig. 5 

 kunnen optreden. Ook hier deelen wij alleen de uitkomsten der 

 berekeningen mede, die wij dienaangaande hebben ingesteld. Wij 

 hebben n.1. gevonden, dat de geisoleerde plooi (fig. 4) alleen mogelijk 

 is, wanneer de tweede (normale) stof een kritische druk heeft tusschen 

 ongeveer 35 en 70 atm., en dit nagenoeg onafhankelijk van de 

 kritische temperatuur dezer stoffen (mits inliggende tusschen 1 / 2 en 

 i keer die van het water). 



Alle normale l ) stoffen, welke een kritischen druk bezitten boven 

 ± 70 atm., kunnen zich in alle verhoudingen met het water mengen; 

 alle dergelijke stoffen met een kritischen druk beneden ± 35 atm. 

 vormen een doorloopende plooi (fig. 6). 



Tot de eerste categorie van stoffen behooren die met betrekkelijk 

 klein molecidair volume (veel anorganische stoffen en zouten); tot de 

 tweede categorie die met betrekkelijk groot moleculairvolume (veel 

 organische stoffen). 



Ö 2 loq p c 

 Wat de factor 1 + L — 1 + x (l - x) — ^— betreft, zoo hebben 



l ) Eu zooals wij reeds boven zagen, ook vele anomale stoffen, waarbij de ver- 

 anderlijkheid van v gering is. 



