( 610 ) 



soorten van sarcine behooren, want het is welbekend, dat in dit 

 mikroben-geslacht groote morfologische verschillen bij dezelfde soort 

 kunnen voorkomen. 



Het gas is een mengsel van omstreeks 75 °/ koolzuur met 25 % 

 waterstof; methaan is daarin niet aanwezig. Er wordt bovendien 

 een vrij groote hoeveelheid zuur gevormd, welke bijvoorbeeld in 

 een voedingsvloeistof met een begintitel' van 6 cc. per 100, tot 

 20 cc. kan stijgen, een gehalte, dat alleen bij de technische melk- 

 zuurfermenten wordt teruggevonden. Verder ontstaat een eigenaardige 

 reukstof, die aan de gewone melkzuurgisting door Lactobacïlhs 

 herinnert. Indien, zooals waarschijnlijk is, dit zuur geheel of groö- 

 tendeels uit melkzuur zal blijken te bestaan, kan de gistingssarcine 

 beschouwd worden als het meest gedifferentieerde melkzuurferment, 

 dat tot nu toe bekend is geworden. 



Bij het gebruik van een voldoende hoeveelheid grond voor de 

 infektie, dat wil zeggen van een betrekkelijk groot aantal sarcines, 

 die daardoor bij de concurrentie in de gegeven omstandigheden in 

 het voordeel zijn boven alle andere mikroben, blijkt de beschreven 

 proef binnen zeer ruime grenzen te kunnen slagen. Zoo kan in dat 

 geval even goed in een open kolf als in een gesloten fieschj 'e de sar cine- 

 gisting worden verkregen, waaruit volgt, dat de sarcine een kleine 

 hoeveelheid zuurstof verdragen kan ; ja, zooals straks zal blijken, 

 is deze onder alle omstandigheden zelfs noodzakelijk. Niettemin blijft 

 de naam van obligaat anaërobe toch ook hier toepasselijk, omdat 

 kuituur bij vollen luchtdruk onmogelijk is. Het zuur kan verder 

 gevarieerd worden tusschen 3 en 11 cc. normaal fosforzuur per 100 cc. 

 Het fosforzuur kan door melkzuur, zelfs door zoutzuur vervangen 

 worden, indien de zuurtiter van laatstgenoemd zuur niet hooger dan 

 6 a 7 cc. per 100 cc. wordt genomen, maar niet door salpeterzuur. 



In plaats van glukose kan rietsuiker gebruikt worden, maar met 

 melksuiker en manniet slaagt de proef niet. Als stikstof bron is 

 alleen pepton bruikbaar, gelijk die in moutextrakt en bouillon ge- 

 vonden wordt; eenvoudiger stikstof bronnen zooals asparagine, ureum, 

 ammoniak en salpeter zijn voor de stikstofvoeding der gistingssarcine 

 ongeschikt. De temperatuur-grenzen zijn ruim en kunnen afwisselen 

 tusschen 28° O. en 41° C. 



Hoezeer men dus de proefneming in allerlei opzichten wijzigen 

 kan, is de eerst beschreven inrichting daarvan aan te bevelen, omdat 

 deze zich het beste aansluit aan het optimum der verschillende 

 levensvoorwaarden. 



Een bijzonder in het oog loopende en voor het onderzoek belangrijke 

 eigenschap is de gemakkelijkheid waarmede de gistingsfunktie, dat 



