( 62i ) 



aan de Commissie voor de waarneming van den Vennso vergang te 

 leen te geven, hetzij door den kijker van den heliometer, (objectief- 

 opening 77 3 cm.). Toen de hulp van den heer Ernst Bakhuyzen 

 later niet zoo veel als in het begin bij de oefeningen van Dr. Kaiser 

 met den fotoheliograaf vereischt werd, nam ook hij aan de waar- 

 neming der sterrebedekkingen deel, even als een enkele keer de 

 Heer Soeters. 



In het geheel werden er 35 ingangen en 4 uitgangen waargenomen ; 

 het bleek echter dat er 12 ingangen en één uitgang verworpen 

 moesten worden, zoodat er nog 23 ingangen en 3 uitgangen over- 

 bleven, dus in het geheel 26 waarnemingen, die bruikbare resultaten 

 opleverden. 



De reden tot dit verwerpen lag ten deele daarin, dat reeds bij 

 het opteekenen der waarneming de aanmerking ,, onzeker" bijgevoegd 

 was. Zwakte van de ster bij het naderen van den maansrand, of 

 voorbijtrekkende wolken gaven tot die bijvoeging aanleiding. Bij de 

 overigen bleek de correctie van de door Germain bepaalde en dus 

 door mij aangenomene Lengte zoo buitensporig groot te zijn, dat er 

 aan eene of andere vergissing gedacht moest worden. Het lag voor 

 de hand om te vermoeden dat er eene verkeerde ster voor de bedekte 

 was aangezien, en in vijf gevallen gelukte het met behulp der 

 sterrelij sten, de ware ster te vinden, doch in vier andere gevallen 

 bleven alle pogingen vruchteloos. Ten slotte waren er vijf gevallen, 

 dat de correctie der aangenomene lengte zoo groot gevonden werd 

 ( — 21 s , — 20 s , — 28 s , — 24 s en +33 s ), dat er wel gedacht moest worden, 

 hetzij aan eene vergissing, hoe onwaarschijnlijk ook, begaan bij het 

 opschrijven van den tijd, hetzij aan de aanwezigheid eener zeer hooge 

 verhevenheid aan het punt van den maansrand, waar de bedekking 

 plaats had. 



Wij zullen hier alleen de resultaten der goedgekeurde waarne- 

 mingen mededeelen, en merken nog op dat de gewichten G er 

 bijgevoegd zijn, die gelijk genomen zijn aan sin" 2 ty, als 2\p = den 

 boog is, die de ster achter de maanschijf beschrijft, als men deze 

 namelijk als rustende beschouwt. (Volgens de notatie van Chauvenet 

 zou dit cos' 2 ty moeten zijn). Deze grootheid kon uit de getallen, 

 voorkomende in de berekening, gemakkelijk worden afgeleid. 



De berekeningen zijn alle in duplo uitgevoerd; de eene berekening 

 door mij, de andere door den Heer Kress, amanuensis der sterre, 

 wacht te Utrecht. 



