( 627 ) 



Raadpleegt men fig. 1, dan ziet men gemakkelijk in, dat een rollend 

 raakvlak, dat van den rechterkant aankomt, en in de beide raakpunten 

 A' en A" is aangekomen, een nieuw raakpunt in A heeft verkregen, 

 gelegen op dezelfde isopiëst, en zoo geworden is tot een vlak, dat 

 in drie punten raakt. Bij de onderstelde temperatuur bestaat er dus 

 een driephasendruk. In dat geval bestaan er twee toppen van een plooi, 

 n'1. P en Q. Maar welke van die twee toppen bij het basisgedeelte, 

 dat rechts van A' A" ligt, behoort, daarover kan geen twijfel zijn. 

 Laat men nl. het rollend raakvlak, als het de lijn A A' tot nodelijn 

 heeft, verder voortrollen, dan wordt de binodale lijn aan den kant 

 der kleine volumina tusschen de punten A" en A aangevuld met de 

 lijn A"BCA, terwijl aan den anderen kant de configuratie A'B'CA' 

 de aanvulling geeft aan de zijde der grootere volumina. Dit is in 

 overeenstemming met de teekening in mijn Theorie Moleculaire. 

 (Cont. II pag. 23). Verder voortrollende bereikt men dus P als top 

 der plooi. Wij hebben dus recht het gedeelte der plooi APA als 

 behoorende tot de hoofdplooi te rekenen. Er ligt nu wel over en 

 naast de hoofdplooi een tweede configurate, waarvan AQA" een 

 gedeelte is. Laat men een rollend raakvlak daarover bewegen, be- 

 ginnende in Q, dan eindigt de daardoor beschreven binodale lijn niet 

 in de punten A en A", maar is het vlak in die punten aangekomen 

 en dus weder in den stand van den driephasendriehoek gekomen, 

 dan kunnen wij het verder continu voortrollen tot het een punt der 

 spinodale lijn bereikt, Dit punt is in de figuur 1 door D aangeduid. 

 Dan heeft de binodale lijn, waarover wij nu spreken, een minimum- 

 druk verkregen; het geconjugeerde punt D' is dan een keerpunt 1 ). 



Bij verder voortrollen doorloopt de binodale lijn aan de linkerzijde 

 het gedeelte DE' en aan de rechterzijde het gedeelte D'JE, waar 

 weder de spinodale lijn wordt ontmoet. Daar is voor dat gedeelte 

 een maximumdruk, terwijl nu in E' een keerpunt aanwezig is. En 

 eindelijk wordt deze plooi, die in Q haar top had, gesloten door 

 het stuk harer binodale lijn E' RE. Op dat gedeelte coëxisteeren, 

 als wij ook labiele phasen als realiseerbaar zouden denken, toestanden 

 tusschen E' en R met geconjugeerde tusschen E en R. Het punt R 

 sluit als onrealiseerbaar plooipunt deze zijplooi. 



Dat bij de genoemde mengsels van ethaan en alcohol even boven 

 T, het nieuw zich vertoonende plooipunt Q aan de alcoholzijde tot 

 de teekening van fig. 1 voert, en Q dan top eener zijplooi is, daar- 

 over kan geen twijfel bestaan. Zijn de punten A en A" nog uiterst 



!) Over het bewijs van deze en dergelijke eigenschappen raadplege men Cont. 

 II, fig. 3. Verder de zeer belangrijke studiën van Korteweg over de theorie der 

 plooien. 



