( 636 ) 



van het Primatëncerebëllum. In deze eerste mededeel ing zullen alleen 

 de eerste en tweede periode in hoofdzaak worden beschreven. 



De Figuren 1, 2, 3 en 4 zijn voldoende om een beeld te geven 

 van de ontwikkeling der „kleinhersenlamelle" tot aan het tijdstip van 

 het ontstaan der eerste groeve. Fignur 1 is ontleend aan een foetus van 

 5 cM. kruin-zoollengte. De brug- en halsbocht hebben hun hoogsten 

 graad van kromming bereikt. Het cerebellum doet zich als de reeds 

 tamelijk verdikte „Kleinhimlamelle" van Mihalcovics voor. Opmerkelijk 

 is dat de verdikking bij den mensch intraventriculair gekeerd is, bij 

 het konijn en varken (Charnock Bradley) en bij het schaap (Küithan) 

 puilt juist de extraventriculaire vlakte 't meest uit. 



Uit Figuur 2a en 3a blijkt nu dat de konvexiteit der intraven- 

 triculaire vlakte hoe langer zoo grooter wordt, terwijl de buiten- 

 vlakte zich slechts flauw welft. Tengevolge daarvan heeft in Fig. 3 

 het cerebellum op doorsnede een driehoekige gedaante gekregen, 

 met één extra-, twee intraventriculaire vlakten, van deze laatsten ziet 

 eene basaalwaarts, de andere kaudaalwaarts. De oorspronkelijke kau- 

 dale rand der ,,Lamina cerebellaris" is daardoor met de insertie 

 van het epitheliale ventrikeldak naar boven geschoven. Daar zich 

 nu intijds de Plica chorioïdea gevormd heeft, is de eigenaardige toestand 

 ontstaan die door His voor het menschelijk cerebellum is beschreven, 

 maar Avaarvan het voorkomen door Kuithan ontkend is, omdat hij 

 daarvan bij het schaap geen spoor kon ontdekken, niettegenstaande 

 een volledige ontwikkelingsserie tot zijn beschikking stond. Het voorste 

 blad van de Plica chorioïdea, de z.g.n. lamina chorioïdea is nu toch 

 evenwijdig aan de naar aehterziende intraventriculaire vlakte xnn 

 het cerebellum uitgespannen en er ontstaat tusschen deze vlakte 

 en de genoemde lamina eene spleetvormige ruimte. His beschrijft dit 

 zoo, dat de lamina chorioïdea het cerebellum ten deele zakvormig 

 omhult, en in hoeverre dit het geval is blijkt uit Fig. 36 waar het 

 cerebellum van ter zijde gezien geschetst is. In Fig. 4 nu vindt men 

 van dezen toestand niets meer terug, de Plica chorioïdea insereert 

 aan den thans naar achter gekeerden rand van het cerebellum. Ook 

 in dit opzicht kan ik de waarnemingen van His tegenover Kuithan 

 bevestigen, dat n.1. de lamina chorioïdea zich tegen de naar achter 

 ziende intraventriculaire vlakte aanlegt en met deze verkleeft. Daar- 

 door is deze laatste tot een extraventriculaire vlakte geworden en 

 de Plica chorioïdea heeft een nieuwe secundaire insertielijn aan het 

 cerebellum gekregen. Tevens is daardoor nu de buitenvlakte convex 

 geworden, de binnenvlakte vertoont als eerste aanduiding van- de 

 tent in haar achterste deel een ondiepe groeve die als Incisura fas- 

 tigii te onderscheiden is. De primitieve insertielijn van de lamina 



