( 639 ) 



Köllikbr als Gyrus chorioïdeus onderscheiden. Het kond mij voor 

 dat de benaming „Gyrus floccularis" een meer kenschetsende is, daar 

 toch uit dit reeds zoo vroeg afgegrensde smalle kleinhersenzoompje 

 later de Floccnli ontstaan. 



In een volgend stadium (Fig. 7 en 8) is de sulcus primarius (1) 

 dieper en de Fissura secnnda (2) tot een duidelijke groeve geworden; 

 er is bovendien eene eerste bijgroeve ontstaan in den Lobns anterior. 

 Later wordt deze Lobns door drie groeven in vier kwabjes gesehei- 

 den, het is mij echter niet gelukt te beslissen welke van deze drie 

 het eerst optreedt. Dat de in Fig. 6 en 7 aanwezige, eerst optre- 

 dende sulcus in den Lobns anterior inderdaad de door Eiliot Smith 

 als sulcus praeculminatus onderscheiden groeve is, heb ik niet kunnen 

 bevestigen, terwijl ook uit eene vergelijking mijner cerebella van 

 den mensch uit dit stadium met de overeenkomstige Figuren door 

 Charnock Bradley van het konijn en het varken gegeven > blijkt, dat 

 deze eerste groeve in den Lobus anterior bij den mensch verder 

 verwijderd ligt van den sulcus primarius, dan bij de beide genoemde 

 dieren. Zoo kan ik dan ook niet beslissen of deze eerste groeve 

 in den Lobus anterior bij den mensch homoloog is met de ,, Fissure. I" 

 van Charnock Bradley. Ook in den Lobus posterior is eene nieuwe 

 groeve in de mediaanlijn ontstaan, tusschen den sulcus primarius (1) 

 en de Fissura secunda (2). Deze groeve, in de volgende figuren 

 met 4 aangeduid is de sulcus praepyramidalis (mihi) (sulcus inferior 

 posterior van Ziehen, Fissure suprapyramidalis van Elliot Smith, 

 Fissure III van Charnock Bradley). Deze Fissura praepyramidalis 

 begrenst naar voren de Pyramis en verkrijgt spoedig de lengte der 

 Fissura secunda. Deze laatste kan bij hare verdere ontwikkeling 

 regelmatig in laterale richting zich verlengen, of wel (Fig 8b 2') er 

 ontstaat in de Hemispheer op korten afstand boven de Fissura para- 

 floccularis (p) zelfstandig een groeve die spoedig met de Fissura 

 secunda konflueert. Terwijl zich tevens de Recessus laterales verder 

 uitbochten, vloeit de Fissura parafloccularis (Fig. 7b, 8b, p) met den 

 sulcus uvulo-nodularis samen, waardoor de Gyri floeculares met den 

 Nodulus een van het overige cerebellum afgegrensd geheel vormen. 

 Elliot Smith vermeldt dat de Fissura paratloccularis ook met de 

 Fissura secunda (2) kan konflueeren. Deze waarneming kan ik voor 

 andere zoogdieren op grond van den bouw van het volwassen cere- 

 bellum bevestigen, aan mijn embryonaal materiaal van den mensch 

 heb ik zulk een geval niet waargenomen. Wel mondt in een later 

 stadium de Fissura secunda van boven in de Fissura parafloccularis uit. 



Bij het cerebellum van een foetus van 13 cM. zijn de hemi- 

 spheren niet meer zoo ballonvormig aangezwollen, doch hebhen, van 



