( 640 ) 



achter gezien den meer hoekigen vorm gekregen, die hun nu gedu- 

 rende een langeren tijd der ontwikkeling eigen is (Fig. 9a). De 

 mediane zone is, nog steeds, zelfs in het achterste gebied van den 

 Lobus anterior een weinig ingezonken. De sulcus primarius (1) ligt 

 nog betrekkelijk ver naar achter, de sulcus praepyramidalis (4) 

 heeft zich reeds tamelijk ver in de Hemispheren voortgezet, 

 doch zoo, dat de zijstukken met het transversaal verloopende 

 middelstuk een naar onder open stompen hoek vormen. Deze 

 eigenaardige gedaante vormt gedurende de volgende ontwikkelings- 

 periode, waarin de interpretatie der groeven niet altijd gemakkelijk 

 is, een uitstekend diaguosticum voor den sulcus praepyramidalis. 

 De Fissura secunda (2) heeft zich tot aan den zijrand van het 

 cerebellum voortgezet, tengevolge Waarvan de Regio tonsillaris (Fig 9a t) 

 nu alzijdig begrensd is. Steeds is dit gebied meer of minder eivormig 

 aangezwollen. De Gyrus floccularis is door een overlangsche groeve 

 in twee kwabjes gesplitst. In dit stadium zijn dus reeds de uvula 

 met de bijbehoorende zijgedeelten en evenzoo de nodulus met zijn 

 zijgebieden in principe gedifferentieerd. Dit snelle ontwikkelingsproces 

 contrasteert sterk met den nog zeer eenvoudigen toestand dien men 

 in 't overige deel van den Lobus posterior aantreft, en pleit wel 

 eenigszins voor de meening van Elliot Smith, die het complex van 

 uvula met tonsillen, nodulus met flocculi als een meer zelfstandige 

 kwab van het cerebellum beschouwt. Opmerking verdient voorts de 

 bijzondere oppervlakteverdeeling in de mediaan lijn tusschen sulcus 

 primarius (1) en Fissura secunda (2). De sulcus praepyramidalis (4) 

 toch deelt dit gebied aanvankelijk steeds in twee ongelijk groote 

 helften; de onderste helft, — de grootste — gelegen tusschen sulcus 

 praepyramidalis (4) en Fissura secunda is de aanleg van de Pyramis, 

 terwijl uit de zeer smalle bovenste helft, gelegen tusschen sulcus 

 primarius (1) en sulcus praepyramidalis, ontstaan moeten : Declive, 

 Folium vermis en Tuber vermis. In dit opzicht is een parallelisme op 

 te merken tusschen phylogenetische en ontogenetische ontwikkeling- 

 van het cerebellum. Het smalle gebied toch tusschen sulcus primarius en 

 sulcus praepyramidalis is homoloog met dien Lobulus, dien ik op de 

 mediaansnede van het zoogdiercerebellum als Lobulus C 3 heb onder- 

 scheiden en die eerst bij de Primaten tot zeer sterke ontwikkeling 

 komt. 



De voorvlakte en mediaansnede van het cerebellum van een 

 foetus van 15 cM. zijn in Fig. 10 weergegeven. Dit ontwikkelings- 

 stadium is belangrijk, omdat nu het foetale menschencerebellum de- 

 zelfde lobulisatie vertoont, die ik als het grondtype van het zoog» 

 diereerebellum in 't algemeen heb leeren kennen, een stadium dat 



