( 649 ) 



Zeer volkomen splijtbaar naar {OOlj; het splijtingsvlak is zeer 

 glanzend. 



Op {100} scbeeve nitdooving; het bedrag daarvan is klein: slechts 

 circa 7° 40' ten opzichte der vertikale ribbe; in kon vergent licht 

 neemt men op dit vlak een donkere hyperbool waar. 



Het specifiek gewicht der kristallen is,: 1,696, bij 12° C; het 

 aeqiüvalent-volnme bedraagt dus: 113,20. 



De topische assen zijn : x : *P • w = 4,8484 : 6,0065 : 5,1422. 



Physiologie. — De Heer Winkler biedt eene mededeeling aan van 

 den Heer S. J. de Lange: „Over de uitloopers van gangliën- 

 cellen bij rust en vermoeienis." 



(Mede aangeboden door den Heer G. A. Pekelharing). 



Manouélian heeft op het laboratorium van Matthias Duval proe- 

 ven genomen over de mogelijkheid om bij slaap door vermoeienis 

 veranderingen aan te toonen aan de dendriten van de gangliëncellen. 

 Zijn resultaten zijn verschenen in de Comptes Rendus de la Société 

 de Biologie, 28 Févr. 1898 en later. 



Hij gebruikte muizen als proefdieren en richtte zijn proeven in als 

 volgt: Een uur lang werd een muis in een kooi heen en weer ge- 

 jaagd zonder haar rust te gunnen ; het vermoeide dier sliep daarna 

 in of bleef ten minste volkomen stil zitten. Het controle-dier werd 

 volkomen rustig gehouden. Beide dieren werden daarop gedood en 

 stukjes van de hersenen snel volgens Golgi gefixeerd. Het resultaat 

 was reeds bij zwakke vergrooting duidelijk: de uitsteeksels van de 

 dendriten zijn verdwenen, in de plaats daarvan zijn aan de dendriten 

 kogelvormige verdikkingen te vinden, teruggetrokken vertakkingen, die 

 zich van de naburige eindvertakking zouden hebben losgemaakt. ,,On 

 pense, en présence de ces images, a celle d'une sangsue vue compa- 

 rati vemen t dans 1'état d'élongation et dans 1'état de rétraction en 

 boule." 



Vóór hem heeft Rabl-Rückhardt eveneens een hypothese over de 

 amoeboide beweging in de cellen van het centraalzenuwstelsel gegeven, 

 die echter niet op microscopische vondsten steunde (Neurolog. Central- 

 blatt 1890, blz. 199). De onderzoekingen van Wiedersheim aan een 

 levende Crustacee, Leptodora hyalina, en die van Pergens e. a. aan 

 de retina van Leuciscus rutilus brachten een bevestiging van de ver- 

 moedens van Rabl-Rückhard. 



Wiedersheim heeft de bewegingen der zenuwceluitloopers onder den 



45* 



