( 655 ) 



gevene. Alleen de habitus der kristallen is een andere dan die 

 der vroeger uit alkohol verkregen kristallen (Fig. 2); c en m geven 

 ideale reflexen ; a zeer goed, doch vaak wat gekromd. Alleen c heeft 

 een violetten weerschijn; het reflex is licht-lila gekleurd, Etsfiguren 

 op {100} waren in overeenstemming met de aangegeven s\mmetrie. 



Zeer volkomen splijtbaar parallel {001 } ; goed naar {010}, met 

 schulpachtige breukvlakte. 



Optisch gedrag. Het optisch gedrag der verbinding is hoogst merk- 

 waardig. (Fig. 3). 



Vooreerst zijn de kristallen sterk pleöchroïtisch ; op {001}, zwavel- 

 geel en bloedrood; de arceering geeft de trillingsrichting der gepola- 

 riseerde stralen aan; op {010}, geel en oranje; op {100}, geel en 

 oranjegeel. Op {001} ziet men in kon vergent licht twee roode absorptie- 

 hyperbolen, als de zich openende armen van een assenkruis. 



Op {100} is een excentrisch assenbeeld waar te nemen; de assen- 

 hoek is zeer klein, zoodat er schijnbaar een éénassig beeld voor- 

 handen is, met eene kruising der assen vlakken voor rood en groen 

 licht. De assen voor rood liggen in een vlak || ó-as, voor groen in 

 een || oas. De hoek voor de roode stralen is kleiner dan voor de 

 groene. De dubbelbreking is positief; de eerste middellijn helt in 

 't symmetrievlak ten opzichte van de normaal op {100}; er is dus 

 tegelijk eene geneigde en eene horizontale dispersie voorhanden. 



De hellingshoek is iets grooter dan bij 't nitroso-derivaat. 



2. p-Nitroso-diaethyl-aniline. 



Voor eenigen tijd l ) heb ik over het jpard-JSfitroso-diaethylanïline : 



C 6 H 4 (NO) N(C 2 H 5 ) 2 , met smeltpunt van 82,2°C, enkele voorloopige 



W (1) 



mededeelingen gedaan. Het is mij sedert dien gelukt deze verbin- 

 ding in voor onderzoek meer geschikten vorm te verkrijgen, om 

 aldus de verwantschap met het overeenkomstige para-Nïtro-derïvsbsd 

 scherper vast te stellen. 



De in genoemde verhandeling beschreven kristallen hadden het voor- 

 komen van smaragdgroene, rechthoekige plaatjes, welke het best uit 

 aceton verkregen werden. Zij zijn zeer arm aan kombinatie-vormen, 

 en vertoonen slechts a = {100} praedomin eerend, m = {110J en b ={010}, 

 terwijl c = {001} gewoonlijk slechts rudimentair voorhanden is. Zij 

 werden als monoklien-prismatisch bepaald, met /? — 85°53' circa, en 

 a:b — 1,0166 : 1; op {100} is een interferentiebeeld zichtbaar, onder 

 geringe helling met de normaal op dat vlak ; de assenhoek is klein, 



x ) F. M. Jaeger, Ueber morphotropische Beziehungen bei den in der Amino- 

 Gruppe substituirten Nitro-Anilinen. Z. f. Kryst. 40. (1905), 113—146; zie p. 140. 



