( 681 ) 



Vooreerst zou men — met het oog daarop, dat het met NaFl 

 neergeslagen fibrinogeen moeilijker in verdunde keukenzoutoplossing 

 oplost dan het gewone fibrinogeen en dat de oplossing door ver- 

 hitting geen fibrineglobuline levert — kunnen vragen, of de met 

 NaFl neergeslagen stof toch misschien niet een soort van oplos- 

 bare fibrine is, zooals b.v. de door Denis beschreven ., fibrine con- 

 crete pure". Deze laatste loste ook voornamelijk bij 40° in verdunde 

 keukenzoutoplossing op, terwijl de oplossing bij kamertemperatuur 

 uiterst langzaam ging. Tegen de opvatting van de met NaFl neergesla- 

 gen stof als oplosbare fibrine pleit vooreerst de coagulatietemperatuur, 

 welke door Denis voor de opgeloste ., fibrine concrete pure" bij 

 60 — 65° gevonden werd, terwijl ze voor de met NaFl neergeslagen 

 stof in elk geval niet boven 55° ligt. Het krachtigste bewijs tegen 

 de meening, dat deze laatste stof fibrine is, n.1. het vermogen van 

 deze stof om met fibrineferment te stollen, heb ik reeds meermalen 

 vermeld; neemt men verder nog in aanmerking, dat het met NaFl 

 bereide fibrinogeen zich ook ten opzichte van azijnzuur, halve verza- 

 diging met keukenzout enz. geheel als gewoon fibrinogeen gedraagt, 

 dan kan daarmede de meening, dat deze stof fibrine is, wel als 

 weerlegd beschouwd worden. 



Wat de geringe oplosbaarheid van het met NaFl neergeslagen 

 fibrinogeen in verdunde keukenzoutoplossing betreft, zoo kan deze 

 eigenaardigheid misschien daardoor verklaard worden, dat bij de be- 

 handeling met NaFl eene weinig oplosbare flu oor verbinding van het 

 übrinogeen gevormd wordt, die in keukenzoutoplossing slechts zeer 

 langzaam oplost ; wegens de dan aanwezige groote overmaat van 

 chloorionen zal deze oplossing wellicht met eene verwisseling van 

 het fluor door chloor gepaard gaan. Dat er eene fluoorverbinding 

 ontstaat wordt nog waarschijnlijker, wanneer men bedenkt, dat, wegens 

 het geringe zoutgehalte van de fluornatriumoplossing, aan een eigen- 

 lijk uitzouten wel niet te denken valt. 



Men zou zich verder nog kunnen voorstellen, dat door fluornatrium 

 het übrinogeen weliswaar als zoodanig wordt neergeslagen, maar dat 

 daarbij (vooral omdat de fluornatriumoplossingen gewoonlijk zwak 

 alkalisch reageeren) een deel van het fibrinogeen in fibrineglobuline 

 omgezet wordt, waardoor dan de aanwezigheid van fibrineglobuline 

 in het filtraat verklaard zou zijn. Afgezien daarvan, dat dan nog 

 niet verklaard zou zijn, waarom het met NaFl neergeslagen fibrino- 

 geen bij verhitting geen fibrineglobuline levert, zou men volgens 

 deze voorstelling moeten verwachten dat, wanneer het fibrinogeen 

 voor de tweede of derde maal met NaFl werd neergeslagen, eveneens 

 een deel daarvan in fibrineglobuline omgezet zou worden, die in 



47* 



