( 683 ) 



fluornatriumoplossing bereide fibrinogeen gaf door verhitting tot 70° 

 of door toevoeging van pikrinezimr slechts een zeer gering neerslag, 

 terwijl het neerslag van fibrinegiobuline in het andere filtraat duidelijk 

 grooter, misschien twee of driemaal zoo groot was. 



Hieruit zou volgen, dat de vermoedelijke afsplitsing van fibrine- 

 giobuline niet door het NaFl maar door cle alkalische reactie van de 

 fluornatriumoplossing teweeggebracht wordt ; voor deze afsplitsing 

 zijn dan echter reeds uiterst geringe hoeveelheden alkali voldoende, 

 want ook die fibrinogeenoplossing, die met nagenoeg neutraal NaFl 

 bereid was, leverde nog zeer veel minder fibrinegiobuline dan een e 

 niet met NaFl behandelde fibrinogeen oplossing van dezelfde concen- 

 tratie. Het vermoeden, dat ook water, in het bijzonder bij verhoo- 

 ging van de temperatuur, de afsplitsing van fibrinegiobuline zal 

 kunnen teweegbrengen ligt hierdoor voor de hand ; indien dit het 

 geval is, zou dus in eene fibrinogeenoplossing aanwezig zijn eene 

 verbinding van fibrinegiobuline met fibrinogeen, die meer of minder 

 sterk hydrolytisch gesplitst is en deze opvatting is, naar het mij 

 voorkomt, het best met de feiten in overeenstemming te brengen. 

 De afsplitsing zal in dit geval bij verhoogde temperatuur b. v. bij 

 55 — 60° tamelijk volledig kunnen zijn ; uit verdunde oplossingen 

 kan dan echter relatief meer fibrinegiobuline verkregen worden dan uit 

 geconcentreerde, omdat in het eerste geval de afsplitsing vollediger 

 zal zijn wegens de grootere overmaat van water. Dat bij het neer- 

 slaan met NaFl niet al de fibrinegiobuline in het filtraat overgaat, 

 wordt, indien men slechts eene gedeeltelijke hydrolytische splitsing 

 aanneemt, begrijpelijk. 



Indien de fibrinegiobuline wegens de hydrolyse, zij het ook slechts 

 voor een deel, eenvoudig met het fibrinogeen gemengd is, kan — 

 met het oog daarop, dat door halve verzadiging met keukenzout, 

 zooals dit bij de bereiding van fibrinogeen gebruikelijk is, geene 

 volledige praecipitatie van de fibrinegiobuline plaats heeft — niet 

 verwacht worden, dat in elke fibrinogeenoplossing de betrekking 

 tusschen de hoeveelheden fibrinogeen en fibrinegiobuline, dezelfde zal 

 zijn; dit kan wellicht tot de verklaring van eenige waarnemingen van 

 Hammarsten : ) bijdragen, waaruit bleek, dat fibrinogeenoplossingen uit 

 verschillend plasma bereid, weliswaar relatief verschillende hoeveel- 

 heden fibrinegiobuline leveren, dat daarbij echter eene verdunde 

 oplossing niet altijd relatief meer fibrinegiobuline levert dan eene 

 geconcentreerde. 



Ten slotte zal ik hier nog eenige feiten bespreken, die op de 

 stolling door middel van ferment betrekking hebben. 



*) loc. cit. blz. 456. 



