( 688 ) 

 of 



dio 1 da ( a\db 

 ^^^a^~\ pJr ^)'dx' (3) 



dv 

 waarin geen — meer voorkomt. 

 o^- 

 Schrijft men nu 



a = ( l — xf a\ -f- 2x (1 — x) a 12 -f x 2 a 2 , 



en neemt de betrekking a 12 = }/a 1 a 2 als vervuld aan, waardoor de 

 berekeningen en uitkomsten eenigzins vereenvoudigd worden, zonder 

 dat de juistheid van deze laatsten veel zal lijden *), dan wordt 



a = ((1 — x) [/a 1 + % [/a^y. 



Verder wordt voor h aangenomen de gewone lineaire uitdrukking 

 b = jl-x)b l +xb t . 



De onderstellingen, die dus bij de volgende berekeningen ten grond- 

 slag liggen, zijn de volgende. 



1°. de toestandsvergelijking van van der Waals, met b onaf- 

 hankelijk van v en T. 



2°. de gewone onderstellingen omtrent a en b. 



3°. de speciale onderstelling a l2 — \Za^a r 



Uit de neergeschreven uitdrukkingen voor a en b volgt: 



da / 



dx \ 



(1 — x) \/a x -f- x \/a, j O/a, — l/a,) = 2 [/a . (]/a 2 — \Za x ) 



d?a 

 _ z=2 ^a 2 - [ /a i y 



d 2 b 



0. 



db 





d*b 



— = h- 



-K 





dw 





dx 2 



d 2 a 

 Had men a l% niet ={/a x a 2 gesteld, dan ware - — z=2(a 1 -\- a 2 ~ 2« 12 ), 



<x# 2 



dus slechts iets minder eenvoudig geworden. 



3. Gaan wij thans over tot de berekening van 

 Voor (3) kunnen wij schrijven : 



co 



l ) Ik voor mij bezit de overtuiging, dat de uitdrukking a u = ^a^, bij normale 

 stoffen juist is. In elk geval zal de onnauwkeurigheid tengevolge van deze aanname 

 wel niet grooter zijn dan die van de gebruikte toestandsvergelijking zelf. 



