d 2 w_2 



Öa 2 v 



( 690 ) 

 f l/a 



i ~ 



2«/.(»-6)' 

 7JT « ! 



(5) 



Vergelijkt men deze geheel nauwkeurige uitdrukking met de in 



v - b 

 de voorgaande Verhandeling door mij afgeleide, waarbij p en 



werden weggelaten, dan ziet men dat de nauwkeurige uitdrukking 

 (5) reeds eenvoudiger is dan de benaderde, welke met behulp van 



i , i • . . ö 2 f a \ ö 2 a 



van de toenmaals afgeleide waarden voor — - ( — I en — — log — ge- 



dx 2 



makkelijk is op te schrijven. 



4. De vergelijking (1) gaat dus over in 



20(1—*) (av-pi/ay 



RT — 



2°/ v (v-by ' 



RT v % 



d.w.z. in 



of in 



RT 



a (v—bY 20(1—0) 



RT = ~ 



è \1 — A') («v — /? j/a) 2 -f « (d - fr) 5 



Nu is ctv — ff [/a = cc (v — b) -\- ab — ff\/a 



z=.a{v — b) -f- « (6 a + #£) — /? (|/a 1 + #«) 



Daardoor wordt (vergelijk ook van der Waals, Cont. II, p. 45) : 



2 



RT — 



x{l-x) Uby.a^ bya x ) + a(v -b)\+a(v-by 



(6) 



zijnde de gezochte, onder bovenstaande onderstellingen geheel algemeene 

 uitdrukking voor T=f(v,x), waardoor bij elke willekeurige tempe- 

 ratuur de v, ^-projectie der spinodale lijn volkomen bepaald is. Men 

 kan ook een z.g. ,,spinodaal oppervlak" T = f(v,x) ontwerpen, en 

 uit de achtereenvolgende doorsneden T = const. de vormen dei* spino- 

 dale lijnen van dwars- en lengteplooien onmiddellijk nagaan, en wel 

 in geheel dezelfde v, ^-voorstelling als door van der Waals wordt 

 gebruikt voor de projectie der spinodale lijnen van de oppervlakken 

 ip=f(T,v,x) bij verschillende waarden van T. 



5. De vergelijking (6) geeft al dadelijk tot een paar gevolgtrek- 



