( m ) 



van de hoeveelheid daarvan plaats heeft. Over hetgeen er dan ver- 

 der zal gebeuren kan men verschillende onderstellingen maken. Men 

 kan vooreerst aannemen dat overal waar steeds nieuwe eleetronen 

 in een deel der keten komen, die deeltjes worden vastgelegd, b.v. 

 aan de metaalatomen ; de toestand zou dan niet in werkelijkheid 

 stationair zijn, maar als „quasi-stationair" kunnen worden aangeduid. 

 Deze opvatting brengt mede dat men aanneemt dat in die deelen der 

 keten die voortdurend vrije eleetronen aan de andere deelen afgeven, 

 steeds, door splitsing van metaalatomen, nieuwe vrije eleetronen ont- 

 staan en men zou zich dan moeten voorstellen dat bij alle tot nog 

 toe genomen proeven dit proces altijd door heeft plaats gehad, zon- 

 der dat iets dat op een vertraging ervan wijst, kon worden waar- 

 genomen, m. a. w. dat de voorraad neutrale electriciteit onuitputtelijk is. 



Een andere opvatting is deze dat de neutrale electriciteit van de 

 plaatsen waar zij door de electronenstroomen wordt opeengehoopt, 

 naar de andere deelen der keten teruggevoerd wordt door een proces 

 van diffusie. Men zou zich kunnen voorstellen dat men hierbij te 

 doen heeft met deeltjes die elk bestaan uit twee vast met elkaar 

 verbonden eleetronen, het eene positief en het andere negatief, en dat 

 de diffusie dezer deeltjes het gevolg is van hunne warmtebeweging. 

 De toestand zou dan werkelijk stationair kunnen worden. 



Zoowel bij de eerste opvatting als bij de nadere uitwerking der 

 tweede stuit men op groote zwarigheden. 



§ 18. Bij de wiskundige behandeling der vraagstukken waarmede 

 wij te doen zullen hebben, verdient het aanbeveling een paar hulp- 

 grootheden in te voeren. 



In het algemeen, in een niet-homogeen deel van de keten, zal 

 voor een der electronensoorten de versnelling X bestaan uit het in 



(30) aangewezen deel X m en uit het deel - E, dat aan cle electrische 



ra 



kracht E te wijten is, zoodat de formule (21) voor den electronen- 

 stroom overgaat in 



2 



r = — n l 

 3 



\ f 2hAdV 2heA dA\ A dh 



. (51) 



h* \ rn dx ra dx J 1\ % d,v 



'Er is nu een bepaalde waarde der electrische kracht E aan te 

 wijzen, waarbij deze electronenstroom is. Duiden wij die electro- 

 motorische kracht door E aan, dan is, zooals men gemakkelijk 

 uit (51) afleidt, 



„ 1 dV m dloq A ra d /l\ 



E = --} ! S 1 [_] .... (52) 



e dx ^ 2ke dx ^ e dx\h J V ; 



