( ?13 ) 

 en in het algemeen 



v= *Z_(£_E). 



o ftm 



Hieraan beantwoordt een electrische stroom, waarvoor men de uit- 

 drukking vindt als men met e vermenigvuldigt. De factor waarmede 

 E — E dan vermenigvuldigd is, is klaarblijkelijk niet anders dan 

 het gedeeltelijke geleidingsvermogen dat aan de beschouwde electro- 

 nensoort te danken is. 



Wanneer wij nu in den vorm (52) van (14) gebruik maken en 

 hem op beide soorten van electronen toepassen, vinden wij 

 1 dV, 2 aTdloqA, 4 a dT 



e, dos 3 e, dos 3 e, dos 



(53) 

 1 dV^ 2 aTdlogA, 4 a dT\ 



e 2 dos 3 e 2 dos 3 e 2 dos 



Is verder op de beschouwde plaats de normale doorsnede weer, 

 evenals vroeger, ^ ? dan heeft men voor de twee gedeeltelijke 

 stroomen 



^=0^-^)2, i, = a, (E - E,) 2, . . . (54) 

 en voor den geheelen stroom, met het oog op (49), 



* = •', +is = (oE-ö 1 E 1 -o 2 E,)2 (55) 



Het verdient hierbij opgemerkt te worden dat, zoodra E x en E 2 

 verschillend zijn, de twee gedeeltelijke stroomen i x en i % zich niet 

 meer als de geleidingsvermogens o 1 en cj 2 verhouden. Men kan 

 echter uit de laatste vergelijkingen gemakkelijk afleiden 



(E, - E s ) 2, 



i 1 =j l + ^(E % -É 1 )2, 





als men stelt 





°i . 



^2 . 



Ji = — l i 



,, = -*. 



De grootheden j 1 en j 2 zijn dan de intensiteiten die de gedeeltelijke 

 stroomen zouden hebben, wanneer zij evenredig waren met de ge- 

 deeltelijke geleidingsvermogens. 



§ 19. Wij beschouwen nu in de eerste plaats een ongesloten keten, 

 uit verschillende metalen samengesteld, en overal op dezelfde tempe- 

 ratuur gehouden. Daarbij nemen wij even als in § 6 aan dat het 

 eene metaal geleidelijk in het andere overgaat. Wij noemen de uit- 

 einden van de keten P en Q en rekenen x langs de keten van het 

 eerste uiteinde naar het tweede. 



