(725) 



gedaante, met de opening naar voren gekeerd, terwijl de top naar 

 achteren, en tevens iets naar ventraal komt te liggen. De verbinding 

 tusschen corpus striatum en rhinencephalon, welke oorspronkelijk in 

 de basis van den zijventrikel gelegen was, komt door het uitgroeien 

 van het rhinencephalon, en de daarmee gepaard gaande uitstiilping 

 van den ventriculus lateralis, op den achterwand dezer uitstiilping te 

 liggen. De verbinding tusschen striatum en rhinencephalon is dus 

 primair. 



In deze phase van ontwikkeling wordt de bulbus olfactorius be- 

 grensd door een cirkelvormige groeve, de sulcus circularis bulbi 

 (fig. I, II, V, S. c. b.), die, aan de voorzijde diep insnijdende, aan 

 de beide zijvlakken wat minder diep wordt, en aan den achterkant 

 van den bulbns slechts een vlakke groeve vormt. De top van den 

 bulbus ligt ventraal, en iets naar mediaal, terwijl de vorm uit fig. V 

 duidelijk is. 



De zenuwen die tot de formatie van het rhinencephalon behooren, 

 vormen twee groepen, van elkaar geheel gescheiden, welke zich op 

 twee verschillende plaatsen met het cerebrum verbinden. De vezels 

 van de eerste soort, de Nn. olfactorii s. str. treden aan den top 

 van den bulbus olfactorius in het rhinencephalon. Zij zijn van de 

 tweede, straks te bespreken soort gemakkelijk te onderscheiden doordat 

 zij zeer weinig kernen bevatten, die tevens kleiner zijn, en doordat 

 de grondsubstantie zich met eosine belangrijk zwakker kleurt dan de 

 tweede soort. Deze zenuwen begeven zich naar het slijmvlies dei- 

 regio olfactoria, waar zij in zeer fijne takjes eindigen. Nergens bestaat 

 een verbinding dezer zenuwen met die der tweede soort. 



De tweede soort van zenuwen verlaat de hersenen in vier stammen, 

 in het mediale deel van den sulcus circularis bulbi, waar tevens de 

 oppervlakkige laag van den wand van de hemispheer veel rijker 

 is aan langwerpige kernen (A. vn. fig. I, II, III, IY, VI). Deze vier 

 wortels hebben veel meer, en grooter kernen dan de Nn. olfactorii, 

 terwijl eosine veel sterker wordt opgenomen. 



Samen vereenigen zich deze vier wortels (tig. III, IV, VI, Rd. vn.) 

 in het ganglion olfactorium (fig. III, IV, VI, Gr. vn.). 



De hieruit komende zenuwvezels vormen vijf stammen (fig. VI, 

 Nn. vn.) welke alle komen te liggen langs het mediane neustusschen- 

 schot. Doordat echter de schedel van het embryo hier langs de basis 

 cranii was afgesneden, kon hun verloop niet verder worden nagegaan. 



Een tweede menschelijk embryo echter van ongeveer denzelfden 

 ouderdom, doch slecht geconserveerd, toonde in hoofdzaak dezelfde 

 verhoudingen. Hier was het mogelijk den geheelen loop der uit het 

 ganglion komende zenuwstammen te vervolgen in de submucosa van 



