( 735) 



In de eerste plaats hebben wij een antwoord gezocht op de vraag : 

 komen er in de lange naalden van Tethya behalve de centraaldraad 

 nog andere organische elementen voor, hetzij in den vorm van een 

 scheede, hetzij als lamellen tusschen de spicopaal-lagen, hetzij beide. 



De meest voor de hand liggende methode om de organische stof 

 op te sporen, is natuurlijk het oplossen van het spicopaal door 

 fluoorwaterstofzuur. Vroegere onderzoekers, die dit middel hebben 

 toegepast, hebben verzuimd nauwkeurig te vermelden hoe zij hun 

 proeven inrichtten. Wanneer men, zooals Sollas (1888 p. XLIX) 

 deed, de geïsoleerde spicula in een druppel water legt en een 

 druppel fluoorwaterstofzuur toevoegt, dan ziet men in den regel het 

 spicopaal spoedig oplossen en alleen den centraaldraad overblijven. 

 Voegt men een te kleinen druppel fluoorwaterstofzuur toe, dan staakt 

 de werking in den regel. Aangezien men de randen van het dekglas 

 met balsem (Sollas) of iets dergelijks bestrijkt, ten einde te voor- 

 komen dat de voor het mikroskoop uiterst gevaarlijke dampen vrij 

 komen, kan de vloeistof waarin de spicula eenmaal liggen, niet 

 zuurder worden gemaakt. Buitendien kan men op die wijze geen 

 afdoende voorzorgen nemen om den invloed van het glas beslist uit 

 te sluiten. De vraag was dus in de eerste plaats een toestel te be- 

 denken waardoor men zonder gevaar voor de lenzen, naar willekeur 

 de hoeveelheid fluoor waterstof kon vermeerderen of verminderen. 

 Aanvankelijk hebben wij daarvoor kastjes van eboniet vervaardigd 

 voorzien van gezaponeerde venstertjes. Het fluoorwaterstofzuur trachtten 

 wij in gasvormigen toestand door het toestelletje te voeren. Deze 

 methode, theoretisch goed, bleek in de praktijk bezwaren te hebben, 

 die zóo groot waren, dat wij ons op andere wijze trachtten te helpen. 

 Wij meenen hierin ten slotte volkomen geslaagd te zijn en wel op 

 vrij eenvoudige wijze. De bijgevoegde afbeelding spreekt grooten- 



-f 



/' 







A 



e' 



d 







{//illilKi/li r Ii 



\ | 



k J 



J— 



^ j 







_J^_ 





t-777^ 



i'i ' Ui uu» E 



TTTTTTTTi — 1 — ? — T~^ 



i umi. , ii i) 'f 



c 



W73 



deels voor zich zelf. Uit een plaat doorzichtig celluloid van 1 mm 

 dikte is een bakje ahcd vervaardigd 1 ). De bodem is 6^10 cm.; 



l ) De zuiver afgesneden en gereinigde celluloïd-plaatjes worden met aceton 

 gemakkelijk aan elkaar geplakt. Terwijl men de aan elkaar te bevestigen deel en 

 tegen elkaar drukt, laat men met een dun penseel een kleine druppel aceton 

 toevloeien. De celluloid- deelen kleven terstond aan elkaar. De naden worden voor 

 alle zekerheid nog met zapon overgoten. Celluloid is te verkrijgen bij de D. Gelluloïd- 

 Fabrik te Leipzig. 



