( 74i ) 



phoricum, manchmal aucli mit Picrocarmin wurde derselbe sichtbar. 

 Stifte, die isoliert, ohne Ueberzug von verkittendem Spongin, über 

 die Halfte frei aus dem Schwammgewebe hervorstanden oder aucli 

 solche, die ganz frei lagen, waren besonders nach der Silberfarbung 

 gleichmassig mit einem lichtbraunen Ueberzuge versehen, der trotz 

 seiner geringen Dicke doppelte Kon turen erkennen liess und die 

 Stifte gleichmassig überdeckte .... Die Spicula von Desmacidon 

 Bosei besitzen also einen homogenen hautartigen Ueberzug von 

 organiseher Snbstanz, der verscliiedene FarbstofFe aufnimmt. Wir 

 wollen ilm als Spicula-Oberliaut bezeichnen ....." Terwijl Noll 

 meent dat dit vliesje iets anders is als wat Kölliker bij kalkspicula 

 vond, gelooven wij integendeel dat het aequivalente vormingen zijn. 

 Evenals Kölliker er op doelt dat zijn ,,Scheide" misschien een 

 ,,Rest von Bildungszellen" is, schrijft Noll dat zijn ,,Oberhaut" is 

 „der Rest der die Nadeln bildenden Zeilen". Sollas eindelijk beschreef 

 in liet zelfde jaar (1888) zulk eene scheede, die zichtbaar werd na 

 behandeling met fluoorwaterstofzuur. Beschrijving en afbeelding (1. c. 

 p. XLIX, PI. XLIII, fig. 18) ontleend aan spicula van Dorypleres 

 dendyi laten aan duidelijkheid niets te wenschen over. "Although 

 at first sight the acid appears to remove all the substance of the 

 spicule except the axial rod, careful observation will show that this 

 is not the case, for a delicate film of organic matter also remains 

 behind ; it has the form of a hollow sheath, corresponding in form 

 and position with the outermost boundary of the original spicule ; 

 between it and the axial rod the whole of the spicule is completely 

 removed. The spicule thus consists of a central organic axis, sur- 

 rounded by concentric layers of opal, the outermost of which is 

 invested in a spicule sheath of organic matter or rather of organic 

 matter in intimate association (chemical union ?) with silica". Onze 

 bevindingen omtrent het voorkomen van een dergelijke scheede bij 

 andere kiezelspicula hopen wij in een volgende mededeeling te beschrij- 

 ven, daar wij ons thans tot de styli van Tethya wenschen te beperken. 



Indien nu deze opvatting juist is, dan mogen andere hulsels die 

 men eventueel om de naalden vindt niet den naam van scheede 

 dragen. 



F. E. Schulze heeft in zijn laatste werk met zijn bekende zorg- 

 vuldigheid hulsels beschreven van de enorme naalden van Mono- 

 raphis. Tot ons leedwezen kunnen wij er om bovengemelde redenen 

 niet mede instemmen dat hulsel „Scheide" te noemen. Aangezien 

 Schulze aantoonde, dat dit hulsel zoowel dient als omkleeding van 

 ieder spiculum als ook om naast elkaar liggende spicula te ver- 

 binden, en dit ook voor andere spicula schijnt te gelden, stellen wij 



