( ?47 ) 



Hoogstwaarschijnlijk is dat fijne lijntje, dat bij sterker vergrooting 

 dubbelen omtrek vertoont, de (organische) spicnlnmscheede. Zeer 

 duidelijk blijkt hierbij ook hoe de centraaldraad plaatselijk kan zijn 

 verdwenen — door welke oorzaak daargelaten : daar ter plaatse 

 toch houdt de helder blauwe lijn (de centraaldraad) plotseling op. 

 Is de glycerine in het kanaal ingedrongen dan ziet men alleen het 

 even aangeduide spicopaal ; is er lucht ingedrongen dan is dit 

 natuurlijk terstond aan de veel zwakkere lichtbreking te zien. De 

 beelden, die men verkrijgt van styli, geïsoleerd door koken met 

 zoutzuur, door zoutzuur met kaliumchloraat, door digestie met maag- 

 sap of door koken met zwavelzuur en kaliumbichromaat komen in 

 hoofdzaak met elkander overeen. 



Dit wordt nu echter geheel anders indien men de spicula gedurende 

 eenige dagen droogt boven fosforpentoxyd. Wij hebben naalden, 

 eensdeels gedroogd gedurende drie dagen boven fosforpentoxyd bij 

 kamertemperatuur, anderdeels boven fosforpentoxyd in de toluolstoof 

 van Victor Meijer bij 104°, op dezelfde wijze onderzocht. Tusschen 

 de breking der verwarmde en der onverwarmde spicula is geen ver- 

 schil te bespeuren. De bepaling van den brekings-index is iets minder 

 scherp dan die der op gewone wijze gedroogde spicula omdat de 

 lamellaire struktuur door het droogen duidelijker is geworden en 

 daardoor het voor het oog verdwijnen iets minder juist is te con- 

 stateeren. Toch gelukte het ons in petroleiun-benzine den brekings- 

 index te bepalen op n = 1.4052 — 1.4055; ook met glycerine en 

 water wordt hetzelfde verkregen. Laat men nu cle gedroogde spicula 

 in glycerine van n = 1.4055, onder afsluiting met vaseline, liggen 

 dan ziet men van buiten naar binnen toe gelijdelijk de breking toe- 

 nemen, en na een dag vertoonen zich de naalden weder sterk licht- 

 brekend. Zooveel mogelijk van de glycerine uitwendig bevrijd en 

 overgebracht in glycerine van n = 1.4508 blijken zij hierin te ver- 

 dwijnen en dus weder op hun vorig (normaal) watergehalte terug- 

 gekomen te zijn. Hetzelfde geschiedt met boven P 2 5 gedroogde 

 spicula, die daarna aan de lucht zijn blootgesteld geweest. Anderzijds 

 hebben wij een proef genomen om te zien in hoeverre er verschil 

 bestaat tusschen de mikroskopische beelden, die men van op gewone 

 wijze gedroogde spicula verkrijgt en die, welke waargenomen worden 

 indien de spicula na isolatie en uitwasschen niet anders werden ge- 

 droogd dan door wegzuigen van het water door filtreerpapier en 

 vervolgens terstond in de glycerine (?r== 1.4508) werden bekeken. 

 Wij vonden inderdaad wel eenig verschil ; een verschil grooter dan 

 dat het eenvoudig kon worden toegeschreven aan sporen van nog 

 buiten aanhechtend water. Het schijnt dus, dat bij het lang droogen 



