( 786 ) 



§ 7. Deze waarde moeten wij nu gelijk stellen aan den thermo- 

 dynamischen potentiaal van de diosmeerende stof in zuiveren toe- 

 stand. Daar we deze onder den druk van haar eigen damp denken 

 is de te berekenen grootheid even groot als de thermodynamische 

 potentiaal van den verzadigden damp, d.w.z. 



S' 



7 



pdv+p g v g +F(T) 



waar we door den index g aangeven, dat de grootheid op de grens- 

 lijn moet genomen worden. Nu is wegens de onderstelde geldigheid 

 der gaswetten : 



r 



Cpdv +p g v g — MRT lpg/p y + MRT 



vg 



Stellen wij de hier verkregen uitdrukking gelijk aan die uit de 

 vorige §, dan vallen F (T), MRT en MET logp y aan beide zijden 

 tegen elkaar weg. Wat we overhouden kunnen we aldus schrijven : 



(Po —P<) [v — os — 1 = — MRI log -f x — (v C2 — v Cl ) -f 



V (XX J Pq ÖX 



dafl 1 \ db l 1 1 ) 



-f- x — f I -f - ® a — i i 



dx \v Cl v J dx [ v Cl 2 Vo 1 ) 



Nu kunnen v Cl en v nooit veel schelen. Bedraagt de osmotische 

 druk van een waterige oplossing bijv. 1000 Atm. dan verschillen 

 deze volumina nog slechts enkele percenten. In de beide laatste 

 termen, die zelve slechts correctietermen zijn, kunnen wij dus in elk 

 geval v Cl = v stellen, zoodat die termen wegvallen. Voorts kunnen 

 wij v Ci tegen v C2 verwaarloozen en voor v C2 schrijven METlogp c . 

 Daardoor wordt onze verg. : 



MRT \ p c (l—x) dlogpA 



Po —Pc == yr log x — — 



db [ p g dx ) 



v — as — 

 dx 



De nog overgebleven v mogen wij natuurlijk niet door v Cl ver- 

 vangen, vooreerst omdat die uitdrukking hier in den hoofdterm 

 staat, vervolgens omdat de vervanging van v door v Cl zich in een 

 term van de orde l/v — b natuurlijk veel meer doet gevoelen dan in 

 l/v. Maar in elk geval zal altijd, wanneer men werkelijk met 



