( 840 ) 



Tijdens het registreeren der krommen, waarop de getallen van 

 bovenstaande tabel betrekking hebben, was steeds een groote weer- 

 stand, — van meer dan 1 Megohm, — in den galvanometerketen 

 geschakeld, zoodat de electromagnetische demping mocht worden 

 verwaarloosd en de weerstand r a der snaarbeweging alleen door 

 luchtdemping werd veroorzaakt. Wij zien, dat het bedrag r a , dat 

 bij alle krommen berekend is voor V~ 500, in de volgorde der 

 nummers 10, 13 en 14 van de kwartsdraden afneemt, In dezelfde 

 volgorde neemt ook de dikte der verzilverde snaren af. De diameter 

 bedraagt voor snaar 10 zonder zilver 2.4 n, met zilver 3.0 fx 

 „ „ 13 „ „ 1.6 ti, „ „ 2.5 ii 

 ,, ,, i4t ,, ,, ï.i ii, ,, ,, ±.y fi 

 Wij laten in het midden, welke functie de luchtdemping is van 

 den diameter der snaar, doch willen hier in 't bijzonder wijzen op 

 den invloed, dien de demping kan ondervinden van het meer of 

 minder glad zijn der zilverlaag, waarmede de kwartsdraden zijn 

 bedekt. Vooral snaar 14 heeft een zoo goed als volkomen gladde 

 zilverbekleeding, terwijl de huid van snaar 10 duidelijk zichtbare 

 ongelijkheden vertoont. 



Wij wenschen thans na te gaan, of het bedrag van r a voor een 

 bepaalde snaar als constant mag worden beschouwd, hoe ook de 

 spanning van den kwartsdraad en daarmede de snelheid zijner uit- 

 slagen mocht worden gewijzigd. 



Daartoe is het noodig r a nogmaals te meten en wel bij strak 

 gespannen snaar en ocsilleerenden uitslag, doch de methoden, die 

 ons hierbij ten dienste staan, leveren op verre na niet zoo nauw- 

 keurige resultaten op als boven konden worden vermeld. Wij brengen 

 hier twee wijzen van meten nader ter sprake. 



In de eerste plaats kan gebruik gemaakt worden van dezelfde 

 methode, die boven reeds dienst heeft gedaan, maar die thans onder 

 ongunstige omstandigheden wordt ' toegepast. Daar de snaar snelle 

 bewegingen maakt, wordt de tangens v van den hellingshoek groot, 

 waardoor zijn bedrag niet met de gewenschte nauwkeurigheid kan 

 worden vastgesteld. Verder neemt ook de onzekerheid in de waarde 

 van q zeer toe. 



Van de krommen, met behulp waarvan in het vorige hoofdstuk 

 de massa der snaar berekend is, vertoont plaat A 61 van snaar 13 

 de grootste waarde van T, nl. 7—1,32 mM. Ik heb daarom deze 

 kromme uitgezocht, om een poging te wagen, hierbij volgens for- 

 mule (15), r = — „ het bedrag van r te leeren kennen. 

 y cvct 



