( 466 ) 



eenstemming met de oorspronkelijke x ) en thans nog algemeen gang- 

 bare beteekenis van het woord, den term lei tot deze gesteenten te 

 beperken, waarvan de daklei de meest bekende vertegenwoordiger 

 is. Op grond van de gegeven definitie zon het genoemde affix dus, 

 afgezien van de bekende rijnscbe devonische leien, moeten worden 

 toegekend aan het grootste deel der z.g. ,,Fleckschiefer," ,,Knoten- 

 th on schiefer," anclalusiet-, stanroliet-, chiastolietleien, enz. 



Met den eng. term schist' 2 ) worden znlke heterogene gesteenten 

 bestempeld, dat het bestaan van dit woord naast lei, slate, volkomen 

 gerechtvaardigd is. Niet alleen kan men bij schist denken aan de min 

 of meer gelaagde ranclfacies van zuiver eruptieve gesteenten, welke 

 vaak zonder scherpe grens in aanliggende gelaagde gesteenten van 

 sedimentairen oorsprong overgaan, — het zij, dat deze eruptieve 

 gesteenten in kleinere lakkolithen en gangen dan wel in uitgestrekte 

 intrusie- of effusieplaten (zooals vele „trapps") voorkomen ;— ook 

 sedimentaire gesteenten kunnen door contact in ,,schists" veranderen, 

 metamorphoseerende agentien in sterk gestoorde gebieden op groote 

 schaal zonder onderscheid sedimentaire en eruptieve gesteenten in 

 min of meer duidelijk, soms voortreffelijk gelaagde kristallijne 

 gesteenten ais gneis, oogengabbro, amphiboliet, enz. overvoeren. Al 

 heeft de term schist in zijne verschillende nuanceeringen 3 ), en vooral 

 het daaruit afgeleide adjectief 4 ), zich in de roinaansche talen een veel 

 ruimere beteekenis weten te verwerven, toch vindt het ook daar, door 

 het gelijktijdig gebruik der aequivalenten van lei en slate, een beperktere 

 toepassing clan Schiefer in het duitsch. In verband daarmede verdient 

 het wellicht aanbeveling naar engelsch voorbeeld in het bijzonder, 

 ook in het nederlandsch de „hrystalline Schiefer' met den aan 

 het grieksch ontleenden term schist (mv. scliisten) aan te duiden, en 

 zich met de toepassing van het afgeleide adj. schisteus en het subst. 

 schistositeit uitsluitend te beperken tot deze klasse van metamorphe 

 gesteenten. 



Terwijl ik, ten slotte, Prof. J. W, Muller mijne bijzondere 



l ) Plantijn, ,, schalie, leye oft scheversteen", une ardoise, ardosia, scandula, cf. 

 Verwijs en Vep,dam, IV, 386-337; VII, 224, waarnaast de beteekenis ,, rots, leisteen", 

 stond (vgl. ook ,,een leye der scandalisieringhe"); oudsaks. ïeia, rots, cf. Franck, 

 558; Kluge, 243. Het middelned. kende liet woord bepaaldelijk in de beteekenis 

 van leisteen of lei voor daken gebruikt, Verwijs en Verdam, IV, 1. c. 



3 ) van tryj&, splijten, scheiden, klieven, splitsen, deelen, verdeelen; adj. verb. 

 azt77oq) Arcii. Geikie, 124: „a rock possessing tliis crystalline arrangement into 

 seperate folia is in English termed a „scliist". Naar Prof. Molengraaff mij 1. c. 

 mededeelt, werd ook deze term door hem reeds gebruikt 



■') sp. ook pizarra cristalina. 



4 j dat met d. schiefrig, cle. no. skifrig, zwe. skiffrig samenvalt. 



