( 489.) 



wordt (te spoedig) bereikt door de effectieve breedte der spectraal- 

 lijnen, die aan het onderzoek worden onderworpen. 



In sommige gevallen zal het wenschelijk zijn om niet den eersten 

 ring maai' de volgende bij de meting uit te kiezen, moeilijkheden 

 kunnen daardoor niet ontstaan. P is in de formules steeds het orde 

 getal van den gemeten ring. 



In geval echter P van P r of P v verschilt moet de waarde van 

 P ö voor de berekening volgens (2) en (3) bekend zijn. 



4. Behalve de zooeven besproken vereenvoudiging welke uit de 

 gelijkheid (4) voortvloeit, is er nog eene welke bij het onderzoek in 

 het magnetische veld optreedt. 



Ik bedoel dat de grootheid e = j) — , de optische dikte der lucht- 



plaat begrepen tusschen -de beide platen, eene absolute constante is. 



In het algemeen is deze dikte niet onafhankelijk van X. Ten 

 gevolge der phasenverandering bij de terugkaatsing op het zilver, 

 welke een weinig met de golflengte verandert moet bij het vergelijken 

 van verschillend gekleurde ringsjstemen de optische dikte voor elke 

 kleur afzonderlijk worden bepaald of eene correctie worden aan- 

 gebracht om alle waarden op zelfde kleur te reduceeren. 



Het is duidelijk dat bij de toepassing, welke wij behandelen, alleen 

 sprake is van ringsjstemen voor uiterst weinig verschillende golf- 

 lengten, waardoor dus de bedoelde correctie wegvalt. 



5. De figuren 1 en 2 kunnen een denkbeeld geven van de wijze 

 waarop de magnetische splitsing der spectraallijnen met behulp van 

 Fabry en Perot's methode gezien wordt. Het zijn ongeveer zesmalige 

 vergrootingen van negatieven welke met een étalon, waarvoor de 

 optische afstand der platen op zeer weinig na 5 m.m. bedraagt, zijn 

 opgenomen, terwijl als lichtbron een vacuumbuisje met kwik in het 

 magnetische veld geplaatst diende. Het ordegetal voor Hg 5791 is 

 bij 16 v omstreeks 17266 in het centrum. 



Het ringsysteem werd gevormd in het focale vlak van een achro- 

 matisch lensje van 18 m.m. middellijn en 12 cm. hoofdbrandpunts- 

 afstand. Dit focale vlak valt nauwkeurig zamen met her vlak waarin 

 zich de spleet van een kleinen spectroscoop bevindt. Men ziet bij 

 wijde spleet iedere spectraallijn in den vorm van een rechthoek 

 waarop de ringen zich afteekenen. Het in de figuren voorkomende 

 deel van het spectrum is dat der twee gele en der groene kwik- 

 lijnen. In fig. 1 ziet men de beide rechthoeken die aan de twee 

 gele kwiklijnen beantwoorden over elkaar liggen. De groene kwiklijn 



