( "191 ) 



de vlakke platen waarvan de inwendige oppervlakken nauwkeurig 

 vlak zijn. De buiten vlakken behoeven niet zoo nauwkeurig te zijn 

 afgewerkt, en maken een hoek van omstreeks 1' met de binnen vlakken. 

 Een beeld van het vacuumbuisje werd in viermalige vergrooting op 

 den étalon geworpen met behulp van een achromatische lens van 

 12 cm. hoofdbrandpuntsafstand. Alle optische apparaten waren gemon- 

 teerd op een I-stuk en waren daardoor vast verbonden. 



De figuren toonen aan dat voor het onderzoek der straling van 

 de gele kwiklijnen in het magnetische veld, er geen voordeel in 

 gelegen zou zijn een étalon met grootere optische dikte der luchtplaat 

 te bezigen. Integendeel de effectieve breedte der gele kwiklijnen in 

 het magnetische veld is zoo groot, dat de grenzen der methode in 

 dit geval bijna bereikt zijn. 



Scheikunde. — De Heer Fr.^chimoxt biedt eene mededeeling aan 

 van den Heer F. M. Jaeger: „Over de vraag naar de meng- 

 baarheid en de vorm-analogie bij aromatische JSl r itro- en Nitroso- 

 verbindingen" . 



(Mede aangeboden door den Heer A. F. Holleman) 



§ 1. De hier volgende mededeeling bevat eene nieuwe bijdrage tot 

 de kennis van het wederzijdsch gedrag der aromatische nitro- en 

 nitroso-deri vaten, waarover reeds vroeger enkele gegevens werden 

 verstrekt. De algeheele mengbaarheid in den vasten staat en de aan 

 isomorfie grenzende vorm-analogie werden vastgesteld aan het p-Nitro- 

 en p-Nitroso-diaethylaniline 1 ), terwijl vervolgens in eene uitgebreide 

 verhandeling van meer algemeenen aard "), de onderlinge vergelijking- 

 plaats vond van p-Nitro- en p-Nitrosophenol en van o-Nitronitroso- 

 en o-Dinitrobenzol. Daarbij bleek van een algemeenen regel betreffende 

 eeu morfologischen samenhang der twee klassen van verbindingen niet 

 gesproken te kunnen worden. 



Als een nieuw tweetal van dergelijke vergelijkbare stoffen, welke 

 in meer dan één opzicht interessant zijn, werden thans bestudeerd 

 het o-Nitro- en het o-Nitroso-Aceetanilide. Ook hier gaat het hij 

 't p-Nitro- en p-Nitrosodiaethylaniline gevondene niet op, ofschoon 

 analogie in ééne der drie assenverhoudingen aanwezig is, en er in 

 geringe mate vaste oplossing der twee komponenten mogelijk schijnt 

 te zijn. 



l ) F. M. Jaeger, Versl. kon. Akad. v. Wetensch. Amsterdam, April 1905, p. 651. 

 3) idem, üeber Mischbarkeit von festen Phasen, Z. f.'Kryst. 42, 236—276 (1906). 



