( 516 ) 



§ 2. Volgens Barlow en Pöpe's theorie, moet de struktuur van elke 

 koolwaterstof met open keten kunnen worden afgeleid uit die van het 

 methaan, door middel van de zoogenoemde Ie en 2e geometrische 

 eigenschap van homogene, dichtste ruimte-pakkingen. Zonder dat de 

 struktuur van eiken homologen term in het bijzonder behoeft te 

 worden afgeleid, kan men op grond van de eenvoudige manipulatie's, 

 welke er bij herhaling moeten worden toegepast, om de ter sprake 

 zijnde koolwaterstof uit het CH, te verkrijgen, - al dadelijk het 

 bestaan van bepaalde vormanalogieën voorspellen. 



Voor het CH 4 is slechts ééhe (lichtste ruimtelijke opeenpakking 

 mogelijk, waarbij dan aan het C-atoom dus eene viermaal zoo groote 

 werkingssfeer wordt toegekend als aan eik der vier H-atomen. 



Deze struktuur kan men zich ontstaan denken, door de werkings- 

 sferen der C-atomen te plaatsen in de hoekpunten van de hexaédri- 

 sche cellen in een Bravais'scIi puntsysteein, en zich dan telkens de 

 werkingssferen der 4 H-atomen in de kubus-centra geplaatst te 

 denken, aldaar vereenigd tot eene tetraëdrische groep, wier trigonale 

 assen met die van het BiiAVAis'sche systeem samenvallen. De aldus 

 verkregen dichtste opeen hooping, - welke onderverdeeld kan wor- 

 den in tetraëdrische molekulen CH 4 , — gelijk ook de Le Bel-Van 

 't HoFF'sche theorie ze vooropstelt, — bezit tëtartoëdriseh-regulaire sym- 

 metrie. In overeenstemming daarmede, kristalliseert dan ook b.v. CJ 4 

 regulair, ofschoon eene tetartóédrie daarvan tot dusverre nog niet ex- 

 perimenteel bewezen is geworden. Het is op grond hiervan, dat men 

 kan verwachten, dat b.v. 't zoo symmetrische gebouwde tetramethyl- 

 methaan of zijne halogeensubstitutieproduktcn eveneens of hubisch öf 

 meudoTcubisch zullen kristalliseeren. 



Inderdaad kan men van de (monokliene) kristallen van het tetra- 

 broomtetramethylmethaan, Smpt. 163' C, het pseudo-kubisch 

 karakter duidelijk aantoonen. Evenzoo laat zich uit de ruimtelijke 

 betrekkingen, welke de theorie i. c. involveert, begrijpen, waarom 

 het genoemde lichaam met zijne valentie-som = 32, in staat is, om 

 met benzol (valentie-som = 30) eene molekuulverbinding te geven, 

 welks vorm in enkele zone's zeer duidelijke analogieën vertoont met 

 dien van het zooeven besproken tetrabromide zelve. 



von Fedorow (Journ. f. prakt. Chem. (1890). 42. 145) heeft bewe- 

 zen, dat het bij 220° C. smeltende tetrabroomdimethylaetltaan : CH 3 . 

 CBr è . CBr 2 . CH 3 , behalve een tetragonalen vorm, ook een labieleren 



\2-é-64ribroombenzoëziairchloride, sterk ontwikkelde vormen aangetroffen met 

 de symbolen: {881}, J80lj, {607}, {403*, [557) {337*, en [558*, alle 

 kristal; {934} en {230} aan een ander, enz. 



aan één 



