( 519 ) 



sluiten, om eene dichtste ruimte-pakking te krijgen. In dit geval zal 

 elke groote bol van de eene laag drie groote bollen van de laag der 

 tweede kombinatie raken. Daarbij moet die plaatsing dan zóó ge- 

 schieden, dat de geringe hiaat iu^schen de groote bollen, aan de eene 

 zijde der in koniakt zijnde lagen, juist de tegengestelde richting heeft 

 van die van de aangrenzende laag. Alen kan zich van de relatieve 

 ligging der zes opeenvolgende lagen eene projektie maken, door 

 tig. 1 geplaatst te denken op lig. 2. Het is licht in te zien, dat deze 

 dichtste homogene ruimte-pakking, welke van een kubisch puntsysteem 

 door geringe deformatie is afgeleid (dus : pseudo-hibisc/i is), thans 

 mono klïenp ris inatische si/mm< j ti-'t<> bezit : want ze heeft twee-tallige 

 assen parallel aan y, en loodrecht daarop staande spiegelvlakken 

 parallel ,/:, terwijl het snijpunt van beide natuurlijk een symmetrie- 

 centrum is. l 



Wanneer men zich nu de geheele ruimte opgevuld denkt door 

 dergelijke opgestapelde dubbel-kombinatie's van zes lagen, zoodanig, 

 dat elke eind-laag van eene kombinatie tevens dienst doet als eind- 

 laag van de volgende dubbelkombinatie, en wel zóó, dat elke bol P 

 b.v. behoort tot de eerste, elke bol Q lot de daaraanvolgende kom- 

 binatie, dan komt de samenstelling dezer ruimtepakking overeen met 

 CjJ 4 , en de homologe verdeeling ervan kan zóó geschieden, dat aan 

 elke eenheid ervan (molekuul)' eene stuktuur toekomt, welke dezelfde 

 is als die men op grond der stereochemische beschouwingen aan 

 C 2 H 4 pleegt toe te kennen. 



De stippellijn links in tig. 2, geeft in projektie de grootte der 

 verschuiving aan, welke de hoek t > kleiner maakt dan 90°, en aldus 

 de monokliene symmetrie ten gevolge heeft l ). 



\ oor de beide bromiden van hexatriëen laat zich de struktuur uit 

 die voor C 3 H 4 door herhaalde toepassing der l ste en 2 dc geometrische 

 eigenschap afleiden ; ook déze beide verbindingen blijken pseudo- 

 kubisch te zijn, met waarden voor hunne parameters, welke aan 

 die voor C 2 J 4 analoog zijn (zie metingen). 



Wat den kristalvorm van C 2 H 4 J 3 betreft : deze moet in relatie te 

 brengen zijn met dien van C 3 C1 6 , wat, hoewel niet al te mooi, het 

 geval is. Van C 3 H fi zijn nl. tivee konfiguratie's mogelijk : de eene is 

 rhombisch-bipyramidaal, en de andere regulair, doch beide hebben 

 als struktuur-eenheid de molekulaire formule, welke volgens de 

 Le Bei.- Van 't Horr'sehe theorie vereischt wordt, De rhombische 



] ) Natuurlijk, dat op deze kombinatie van intluentiesferen dan nog de alzijdige 

 druk moet worden aangewend, om de tusschen ruimten te elimineeren (zie Verh. 

 Pope en Barlow, Trans. Ghem. Soc. (1906). 



