( 520 ) 



struktuur vereiscfat waarden voor a : h \ c, die slingeren rondom 0,56 : 



I : 0,63 1 ). 



De verhouding van a ■ c in de metingen is dezelfde als die door 



3c 

 de theorie wordt geëiscbt. Neemt men daarbij — , dan wordt de 



z 



waargenomen verhouding : a ■ b : c = 0,60 : 1 : 0,66, wat met 't oog 

 op de niet al te nauwkeurige metingen voldoende kan heeten. 



Evenzoo kan men uit de metingen voor C 2 H 2 J 2 afleiden : a : b : c = 

 = 1,06 : 1 : :0,82, en /? — ± 90°, terwijl in het striiktunrschema van 

 't 2 J 4 die verhouding als 1,089 ■ 1 : 0,736 is ; echter kunnen de 

 metingen aan het C 2 H 2 J 3 kwantitatief slechts als benaderend gelden. 



Merkwaardig is zeker de üomorfie van C 2 H a J a en C 3 H 4 J 3 ; en wel 

 voornamelijk, omdat men uit de rhombische ruimte-pakking voor 

 C 2 H 6 door symmetrische wegname van 2 H-atomen, de afgeleide 

 monokliene aggregatie kan verkrijgen, door daarna het geheel door 

 alzijdigen druk zijne dichtste opeenhooping te verleenen. 



Van C 2 J 2 is een kristalvorm te verwachten, welke in nauw ver- 

 band staat tot die van het C 6 H ( .. Ik hoop dit feit te kunnen verin- 

 eeren, zoodra ik er in geslaagd zal zijn, eene genoegzame hoeveel- 

 heid van deze merkwaardige, en zeer snel veranderende verbinding 

 te verkrijgen. In nauw verband met deze analogie staat ook de 

 bekende overgang van acetjleen in benzol door polymerisatie. 



§ 4. 1-3-5-hexatriëen-dibromide. 



Deze verbinding werd het eerst door Griner '), doch verkeerdelijk 

 als triMien beschreven. Het hier onderzochte preparaat was door 

 Van Romburgh en Van Dorssen r ) bereid ; de op twee verschillende 

 wijzen gewonnen verbinding bleek in beide gevallen, op enkele geringe 

 optische verschillen na, dezelfde kristallonomische eigenschappen te 

 bezitten. 



Waarschijnlijke struktuur : 



CH 2 = CH — CH Br — CH Br — CH — CH 2 ; 

 smeltpunt : 85°,5 a 87° O. Kristallen uit aether -f ligroïne. 



Groote, ietwat geelachtige, prismatische kristallen of ook wel 

 dunnere naalden, met sterken glans, doch die door plaatsgrijpende 

 polymerisatie spoedig dof en zwart worden, vooral als ze aan den 



2 ) Zie Trans. Ghem. Soc. (1906). 1682, de c-as moet verdubbeld worden. 



2) Gpjner, Ann. de Gliim. et Phys. (6). 26. (1892). p. 381. 



3 ) Van Romburgh en Van Dorssen, Versl. Kon. Akad. v. Wetenscli. Amsterdam, 

 Juli 1906, p. 54. Het dibromide werd de eene keer bereid door additie van broom 

 aan de koolwaterstof, de andere maal door de inwerking uan fosfortribromide op 

 divinylglykol. 



