( 578 ) 



was nog geen merkbare ontleding der fructose ingetreden en werden 

 nagenoeg dezelfde cijfers verkregen als na 18 uur. Er ontstond 

 gemiddeld 69,42% azijnzuur. 



Het is dus een fructose tetracetaat, C 14 H 20 O 10 , waarvoor de theorie 

 verlangt C. 48,25%, H. 5,86% Molecuulgewicht 348. Azijnzuur 

 68,96%. 



Deze verbinding is weinig oplosbaar in water, in aether, in benzol 

 en in ligroïne, zeer in alcohol en chloroform. 



De oplossing in chloroform diende om 't draaiend vermogen te 



bepalen. Zij is linksdraaiend en voor de specifieke draaiing van het 



d. fructose tetracetaat bij 20° werd gevonden [«] 20 — 93°. 23. 



D 



Dr. F. M. Jaeger had de goedheid de kristallen te onderzoeken 

 en gaf daaromtrent 't volgende verslag : 



d. Fructose tetracetaat (Brauns). 



C 14 H 20 O 10 ; Smeltpunt: °C. 



Spec. Gew. der krist, bij 15'C. = 1,388; Mol. Volume = 250,72. 



Uit aethylalkohol -f- aether bij langzame verdamping in fraaie, 

 kleurlooze, zeer glanzende kristalletjes, welke goed meetbaar zijn, 

 en een zuiveren geometrischen bouw bezitten. 



De verbinding is hemimorf; hare symmetrie is die van de mono* 

 klien-sphenoïdische klasse. Zij bezit derhalve geen enkel symmetrie- 

 vlak, noch een symmetrie-centrum meer, maar slechts ééne enkele 

 unipolaire, tweetallige as. Alle kristallen, welke ik onderzocht, stelden 

 denzelfden der twee mogelijke enantiomorfe vormen voor. 



f' ===^ 



Fig. 1. d. Fructose tetracetaat (Brauns). 



Behalve door den habitus der kristallen, werd hunne hier toege- 

 kende symmetrie bovendien ondubbelzinnig bewezen door 't onderzoek 

 der met 95% alcohol te voorschijn geroepen etsfiguren ; vooral op 

 jlOO} en J001J waren deze zeer duidelijk. 



