( 580 ) 



heliometer te Königsberg verricht in de jaren J832 tot 1839, en de 

 waarden van den knoop van den tweeden en het perijovium van 

 den vierden satelliet in 1750.0 (die aan Delambre's bepaling zijn 

 ontleend) in de discussie opgenomen. Deze laatste hebben evenwel, 

 zooals blijken zal, slechts een zeer ondergeschikte rol gespeeld, zoo- 

 dat feitelijk de bepaling van alle massa's en elementen geheel onaf- 

 hankelijk van eclips-waarnemingen is. 



Vóór 1891 zijn geen serieën waarnemingen der satellieten buiten 

 de eclipsen gedaan met het doel de elementen der banen te bepalen. 

 De reeksen van Bessel, Airy e.a., in de eerste helft der negentiende 

 eeuw uitgevoerd, hadden tot bepaald uitgesproken doel de afleiding 

 van de massa van Jupiter, en de satellieten werden dan ook door 

 die waarnemers zooveel mogelijk alleen in elongatie gemeten. De 

 door GIill in 1891 aan de Kaap de Goede Hoop gedane reeks 

 waarnemingen, en de reeks photographische opnamen in hetzelfde 

 jaar, op raad van Backlund, door Donner begonnen, en door hem 

 en door Kostinsky tot 1898 voortgezet, zijn de eerste serieën van 

 waarnemingen der satellieten in alle punten van hun baan. De 

 bewerking van de Kaapsche waarnemingen van 1891 door mij gaf 

 dan aanleiding tot de in 1901 en 1902 door Cookson uitgevoerde 

 heliometer-waarnemingen en de photographische waarnemingen, aan 

 de Kaapsche sterrenwacht verricht in 1902, 1903 en 1904. 



Het zal tot het goed begrip van het volgende bijdragen, hier 

 dadelijk de gebruikte notaties te vereenigen en in het kort te ver- 

 klaren. 



De theorie die met de waarnemingen is vergeleken, is die van 

 Souillart l ). Deze geeft de lengtes en breedtes der satellieten betrokken 

 op het baanvlak van Jupiter van 1850.0. Zooals ik in Cape XII 3, 

 bladz. 96 3 ) heb uitgelegd is daarvoor echter het baanvlak van 1900-0 

 in de plaats gesteld. 



l ) Theorie analytique des mouvements des satellites de Jupiter, par M. Souillart, 

 Memoirs R. A. S. XLV, 1880. 



Theorie analytique des mouvements des satellites de Jupiter, seconde partie, 

 par M. Souillart, Mémoires des savants étrangers, XXX, 1887. 



s ) Annals of the Royal Observatory at the Cape of Good Hope, under the 

 direction of Sir David Gill, K. G. B. Volume XIÏ: 

 Part I. (Nog niet gepubliceerd). 

 Part II. Determination of the mass of Jupiter and orbits of the satellites, 



by Bryan Cookson M. A. (1906). 

 Part III. A determination of the inclinations and nodes of the orbits of 



Jupitefs satellites, by Dr. W. de Sitter. (1906). 

 Part IV. Determination of the elements of the orbits of Jupiter's satellites, 

 by Bryan Cookson. (1907). 



