( 586 ) 



bewerkt. Het resultaat werd gepubliceerd in Cape XII. 2, en correcties 

 tot de daar gevonden waarden werden later in Cape XII.4, Appendix, 

 medegedeeld. Ook hier werden weder alleen de relatieve posities 

 der satellieten onderling bepaald. 



Uit deze drie serieën werden alle elementen afgeleid, en alle zijn 

 in de einddiscussie opgenomen, zooals ze in de geciteerde definitieve 

 publicaties opgegeven staan. De eenige uitzondering is voor 1902 de 

 positie van liet fundamentaal-vlak, waarvan de helling op de ecliptica 

 is 2°8'38", niet 2°11'38", zooals Cape XII.2 bladz. 191 staat gedrukt 2 ). 



3. Photographische platen, genomen aan de Kaapsche sterren- 

 wacht in 1891 en 1903, gemeten en bewerkt door mij en gepubli- 

 ceerd in Cape XII. 3. Alleen de grootheden pi en qi voor elke 

 epoque werden afgeleid. Deze zijn gebruikt zooals ze in Cape XII. 3. 

 staan opgegeven. 



4. Photographische platen, genomen aan de Kaap in 1904, ge- 

 meten en bewerkt door mij. Hieruit zijn afgeleid j) t en qi, die gepu- 

 bliceerd zijn in Cape XII. 3, en l x , l 2 , / 8 , gepubliceerd in Gron. 

 Publ. 17. De gepubliceerde resultaten zijn onveranderd overgenomen. 



Ook in deze drie serieën werden alleen relatieve coördinaten der 

 satellieten onderling gebruikt. De planeet werd door mij in het 

 geheel niet gemeten. 



5. Photographische platen van 1902, aan de Kaap genomen, 

 gemeten en bewerkt door Cookson, en gepubliceerd in Cape XII. 4. 

 Deze vereisehen eene nadere bespreking. 



De Heer Cookson, heeft op de platen verschillen van RA en deel. 

 gemeten der vier satellieten en Jupiter. De instelling op de schijf 

 van de planeet noemt hij zelf ,,not very acurate" (Cape XII. 4, 

 bladz. 24), maar dit is volgens hem ook niet noodig, daar zij later 

 toch geëlimineerd wordt. Deze eliminatie echter is zeer onvolkomen. 



Zij wordt aldus uitgevoerd. Uit de gemeten coördinaten-verschillen 

 xi — x p wordt eene voorloopige oplossing gemaakt welke, in de 

 conditie-vergelijkingen gesubstitueerd, de residus öxi overlaat. Het 

 gemiddelde van deze residus voor elke plaat, dat éx genoemd moge 

 worden, wordt dan beschouwd als de correctie óx p , aan x p aan te 

 brengen, d. i. de fout in de instelling op de schijf der planeet met 

 omgekeerd teeken, en wordt dus van de waargenomen coördinaten 

 %i — x p afgetrokken. Deze methode nu elimineert alleen het toevallige 



2 ) De aldaar opgegeven helling en knoop op den equator zijn nog correct, in 

 de reductie op de ecliptica moet echter een fout ingeslopen zijn. Het gevolg hiervan 

 is dat aan de helling ü> van het fundamentaal vlak op de Jupitersbaan. een correctie 

 moet aangebracht worden van — 0°.0092, inplaats van -f- 0°.0375, zooals uit de in 

 Cape XII. 2 opgegeven getallen zou volgen. 



