( 589 ) 



onafhankelijk is van zijn voorganger. De rol door deze gegevens 

 in de afleiding der eindresultaten gespeeld, is een zeer ondergeschikte, 

 zooals verderop blijken zal. 



Om uit de combinatie der op de verschillende epoques voor de 

 osculeerende elementen gevonden waarden niet alleen de waarden 

 der integratie-constanten, maar ook die der massa's, te kunnen 

 afleiden, is het noodig de uitdrukking der storingen in functie van 

 de massa's te kennen. Daar de aan Souillart's theorie ten grond- 

 slag liggende massa's waarschijnlijk groote correcties behoeven, en 

 tengevolge van de onderlinge meetbaarheid der middelbare bewe- 

 gingen de storingen van hoogere orde zeer groot zijn — in enkele 

 gevallen grooter dan die der eerste orde — is het niet voldoende 

 de storingen als lineaire functies der massa's op te vatten. De noodige 

 numerieke formules om de correcties tot de storingen correspondee- 

 rende met willekeurige correcties tot de massa's te berekenen, zijn 

 door mij op grondslag van Souillart's numerieke theorie uitgewerkt, 

 en zijn medegedeeld in Gr on. Publ. 17, art. 17. 



De gegevens, die voor de bepaling der massa's noodig zijn, zijn : 



I. De bewegingen der knoopen, en wel vooral van a . De helling 

 van I is te klein om de beweging van den knoop met nauwkeurig- 

 heid te kunnen bepalen, en de bewegingen van & z en 6 \ zijn te 

 langzaam om naast die van & 2 eenig gewicht in de schaal te leggen. 

 De beweging van # 2 is het gegeven dat dienen moet om de afplat- 

 tingsconstante JZ> 5 te bepalen. 



II. De bewegingen der perijovia, en wel vooral van tu 4 . De ex- 

 centriciteiten van I en II zijn weer te klein om een bepaling van 

 de beweging van het perijovium mogelijk te maken, terwijl de be- 

 weging van a> 3 , zoo zij al scherp bepaald kon worden, door de 

 kleine coëfficiënten der massa's van weinig waarde zou zijn. De 

 beweging von to 4 , die ten gevolge van de groote excentriciteit scherp 

 bepaald kan worden, dient voornamelijk ter bepaling van m t . 



lila. De groote ongelijkheden in de lengtes en voerstralen van 

 de eerste en de derde satelliet. Deze hangen vooral van m 2 af en 

 dienen ter bepaling van deze massa. 



III6. De groote ongelijkheid van de tweede satelliet. Deze levert 

 eene betrekking tusschen m 1 en ??i 8 . 



Deze gegevens zijn degene die ook Laplace reeds gebruikt heeft 

 voor het bepalen der massa's. Hieraan heb ik toegevoegd: 



IV. De periode der libratie, die afhangt van m ly ra 3 en m 8 , en wel 



