( 597 ) 



die in Tafel II vermeld zijn, te zamen met de waargenomen cor- 

 recties tot Souillart's theorie en hunne waarschijnlijke fouten. De 

 residus zijn zeer bevredigend, vooral als de eerste satelliet buiten 

 beschouwing wordt gelaten. l ) 



Uit de waarden van w 4 in 1900, 1836 en 1750 is reeds in Gron. 



Publ. 17 de waarde van — - afgeleid. Deze behoeft echter eene 



kleine correctie. De waarden n.1. die Bessel, en in navolging van 

 hem Schür, opgeeft voor E 4 sin i2 4 en E 4 cos i2 4 , d. i. voor h 4 en k 4 

 zijn in werkelijkheid die van e 4 sin co 4 en e 4 cos <o 4 . Dit was oorspron- 

 kelijk niet opgemerkt en moet dus nu veranderd worden. 

 Ik vind nu voor 1836 



h 4 = _ o°.704 k 4 = - 0°.395. 



Gebruikt men, evenals vroeger gedaan is, de definitief geadopteerde 

 waarden van e t , co 8 en t 43 , dan volgt hieruit 



e 4 sin w, = — 0°.351 e 4 cos o> 4 = — 0°.208 

 co 4 = 239°.4 db 0°.8. 



4 



We hebben dus nu : 



(o. Residu 



4 



1750.0 180°.4 + 0°.1 



1836.0 239. 4 .0 



1900.0 283. 1 .0 

 waaruit : 



— = 0°.001872 =h 0°.000020 («) 



dt 



De waarschijnlijke fout uit de residus afgeleid zou veel kleiner 

 zijn, en hetzelfde geldt voor de w.f. afgeleid uit de voor de enkele 

 epoques opgegeven w.f. Vooral de dadelijk te vermelden mogelijkheid 

 van systematische fouten bij Bessel is aanleiding geweest voor de 

 geschatte w.f. een betrekkelijk hooge waarde aan te nemen. 



Door Cookson werd reeds vroeger (Cape XII. 2. bladz. 197) uit 



de waarnemingen van 1836, 1879 (Schür) 1891, 1901. en 1902 



afgeleid : 



d(x>, 



— ±=z0°.001892 ± 0°. 000024, (p) 



dt 



wat binnen de w.f. met de hier gevonden waarde stemt. Vervangt 

 men («) door (0) dan kunnen dus de eindresultaten slechts binnen 



!) Bij de berekening dezer residus zijn natuurlijk de lengtes der perijovia, evenals 

 bij de berekening der waargenomen correcties, geteld van af het punt 0. 



41 



Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XVI. A°. 1907/8. 



