( 607 ) 



graden, zoo vindt men als voorwaarde vergelijkingen voor de afleiding 

 der onbekenden A , D 30 , D 50 , vergelijkingen als deze: 



»£ 



Z en dan 



0.2962 + 0411 D 80 + 0244 Z> 5( 



140 

 enz. welke geschikter vorm krijgen als men stelt 



al de vergelijkingen deelt door den coëfficiënt van Z. In dezen vorm 

 worden de voorwaarde vergelijkingen als volgt: 



0.099 D zo + 0.059 D„ -Z 



m — 2) 

 m = 3) 

 m = 4) 



m = 5) 



7) 



11) 0.341 

 m-- 13) 0.159 

 m= 15) 0.050 



0.715 



m 



m 



0.186 

 0.272 

 0.375 

 0.527 

 0.508 



+ 146 

 + 0.287 

 + 0.534 

 -f 1.474 

 + 3.108 

 + 5.187 

 + 6.926 

 4- 7.148 



(17) 



In de oplossing dezer vergelijkingen heb ik die, welke betrekking 

 hebben op de grootten 2 en 3, verwaarloosd. De reden daarvan ligt 

 hierin dat bij deze reeds sterren met zoo groote absolute helderheid 

 hun invloed beginnen te doen gevoelen, dat daarvoor extrapolatie 

 buiten het rechtstreeks bepaalde deel der helderheidskromme noodig 

 wordt. 



Uit deze sterren is dus eerder een bijdrage te verkrijgen voor de 

 verbetering van deze helderheidskromme aan haar helderste uiteinde. 



De overblijvende vergelijkingen heb ik in drie vergelijkingen 

 samengetrokken door de vergelijkingen voor m = 4 en 5; die van 

 7, 9, 11 en die voor 13 en 15, bijeen te voegen. Daarna oplossende 

 vind ik 



Z -- 1.002 en dus A = 139.7 ; 



D, 



0.460 



D, = 0.1315 



(18) 



terwijl boven reeds werd aangenomen 



2> 10 = 970 (19) 



Berekent men hiermee de aantallen N m , interpoleert daartusschen 

 die voor m = 6, 8, 10, 12, 14, zoo verkrijgt men de volgende 

 vergelijking tusschen theorie en waarneming: 



