( 621 ) 



heb, bestaat uit 30 platen van 7,8 m.ra. dikte, terwijl de treden 

 1 m.m. breed zijn. 



De afstand van de lijn a tot de lijn b is gemeten in m.m. en 

 aangeduid als de afstand a — b en zoo vervolgens. H geeft de veld- 

 sterkte in Gauss aan. 



Uit deze tabel blijkt, dat inderdaad bij het magnetiseeren de lijn 

 a' hare plaats t. o. v. a en b verandert, en dat die verplaatsing met 

 de veldsterkte toeneemt. 



Er blijkt echter tevens uit, dat de waargenomen verplaatsing niet 

 alleen door eene golflengte-verandering van lijn 5791 is bepaald, 

 maar eene superpositie is van veranderingen van trillingstijd in de 

 beide beschouwde lijnen. Immers de afstand a — b, d. i. de afstand 

 van twee orden van lijn 5771, is in de eerste afdeeling der tabel 

 steeds kleiner dan in de tweede. Hieruit moet dus besloten worden 

 dat de lijn 5771 eene verandering van golflengte ondergaat. Het 

 bedrag ervan in A. E, kan gemakkelijk worden aangegeven. Voor 

 het sterkste veld van 23470 Gauss bedraagt de verandering van 

 a — b 0,023 m.m. De helft van dit bedrag bepaalt de verandering- 

 in golflengte, en deze is dus, daar voor den gebruikten echelon de 

 afstand van twee orden = 1.1J6 m.m. met 0,689 A. E. overeen- 

 komt, gelijk aan 0,007 A. E. 



5. Het blijkt dus duidelijk dat niet slechts lijn 5791 maar even- 

 zeer lijn 5770 eene verandering van hare oorspronkelijke golflengten 

 in het magnetische veld ondergaan. Daardoor wordt de eenvoudigheid 

 der uitkomsten van de in § 4 toegepaste methode echter zeer ver- 

 minderd. Hare gevoeligheid echter in het constateeren van relatieve 

 golflengten-veranderingen blijkt zeer duidelijk uit eene vergelijking 

 van de beide kolommen onder a — a' . 



Ten einde echter eene eenvoudige interpretatie van de uitkomsten 

 te verzekeren en ook wegens de meerdere lichtsterkte ben ik, nadat 

 de realiteit van de golflengte-verandering gebleken is, teruggekeerd 

 tot de gewone wijze van werken waarbij de spleet van den hulp- 

 spectroscoop evenwijdig loopt aan die van den echelon. 



Voor de beide gele kwiklijnen werden de volgende uitkomsten 

 verkregen. (Zie tabel p. 622). 



Bij de drie laatste opnamen werd met andere orden van den 

 echelon gewerkt. é r geeft in m.m. en gereduceerd op een afstand 

 der orden gelijk aan 1.110 m.m. de verandering die deze afstand 

 bij het magnetiseeren ondergaat. Op plaat 164 stijgt de verandering 

 in golflengten in A. E. uitgedrukt tot 0.008. 



De tabel bevestigt volkomen de reeds in § 4 verkregen uitkomsten. 



