( 639 ) 



zuurstof (o. a. 476,7 — 477,6) speelden bij dit voorloopig onderzoek 

 slechts eene ondergeschikte hinderlijke rol ; immers bij het dompelen 

 der te onderzoeken preparaten in vloeibare lucht verontreinigen zij 

 hunne absorptiespectra, waarmede behoorlijk rekening dient te worden 

 gehouden. Het is ons nog niet gelokt het absorptiespectrum van de 

 sterk paramagnetische vloeibare zuurstof in een veld van voldoende 

 intensiteit waar te nemen. Van belang is hier ook 3 , N0 2 en N0 3 *). 



§5. Derde reeks. Hier komt vooral het chromium in aan- 

 merking, dat zijn naam ontleent aan zijne gekleurde verbindingen, 

 die veelal dichroïsme en de bekende klenrwisseling bij temperatuur- 

 verandering vertoonen Wij onderzochten : 



. Chroomaluin. [Cr K (S0 4 ) s ]; verdunde nog groene waterige oplossing : 

 Bij 18° lichte band van 662,7—672,5; flauwere band 688,1—726,4. 

 Een plaatje aluin van 2 m.m. dikte vertoonde in vloeibare lucht 

 vrij smalle banden. 



Chroomkaliumoxalaat [_Cr a K 6 (C 3 O 4 ) + 6 H 2 O] ; sterk dichroï- 

 tische (rood-blauw) kleine monokline kristallen, die op een dekglas 

 werden gekit en geslepen tot op ongeveer y a m m dikte. 



Polarisatievlak || lange ribben: bij 18° sterke band 698,1— 703,7 ; 

 bij — 193° lag deze 696,4—701,4. 



Polarisatievlak ± lange ribben: bij 18 D sterke band 697,5 — 703,5; 

 bij — 193° lag deze 696,4—701,4. 



Een waterige oplossing vertoonde bij 18° een z waren band 693,2 

 — 702,3. waarvan het maximum bij 695,4 — 699,3 lag; verder een 

 zeer zwakke band 708,4—711,0. 



Een oplossing in glycerine had dien zwaren band bij 18° van 

 694,9 — 699,4. Bij een temperatuur boven die der vloeibare lucht (ruw 

 geschat op — 130): zwakke band 659,3 — 664,9 (wellicht niet enkel- 

 voudig), zwakke band 669,0—671,2, sterkere band 674,7—676,8; 

 halfschaduwgrens bij 681,8. Zeer zware band 694,8 — 698,1, schaduw 

 tot 700,3; begin van absorptiegebied bij 706,0 ■). 



nChroomborax", verkregen door samensmelten van 5 — 15 % 

 chroomfluoried met watervrijen borax, op de wijze der bij de analy- 

 tische scheikunde gebruikelijke boraxparels; geslepen, gepolijst en 

 gevernist ter verkrijging van luchtbestendigheid : smaragdkleurige 

 amorphe plaatjes, ongeveer 3 mm dik. 



Bij 18 lichte band 673,7 —681,4; onscherpe onduidelijke band 

 695,3—736,9. Bij — 193° lichte band 672,6— 680,8 ; onscherpe band 

 692,3—747,6. 



i) E. Warburg & G. Leithauser. Ann. d. Physik (4) 23, p. 209, 1907. 

 *) E. Wiedemann, Wied. Ann. 5 p. 515, 1878. W. Lapraik, Journ.ff. prakt. 

 Chemie (2) 47 p. 307, 1893. G. B. Rizzo, Nuov. Gim. (3) 35 p. 132, 1894, 



