( 640 ) 



Natuurlijke smaragd [_Be 3 Al 2 (Si O a ) 6 J ; hexagonaal, door enkele 

 permille Cr 8 8 gekleurd; merkbaar dichroïtisch (grasgroen-zeegroen). 

 Waardeloos niet helder doorzichtig lichtgroen gekleurd exemplaar, op 

 het laboratorium met evenwijdige facetten voorzien, dikte 6 mm : 



In het gewone spectrum bij 18° vrij sterke band ,679,0— 680,7, 

 iets sterkere band 682,4— 685,0; bij — 193° zware band 678,2 — 

 679,5 en nog zwaardere band 681,8 — 683,4, 



In het buitengewone spectrum waren de banden veel bleeker maar 

 op dezelfde plaatsen, terwijl hunne betrekkelijke breedte verwisseld was. 



§ 6. Robijn [Al 2 3 ] ; rhomboëdrisch, vaste oplossing van weinig 

 Cr 2 3 ; dichroïtisch (purperrood-steenrood). Door de welwillendheid 

 van den Heer M. A. Wolff — de Beer, directeur der Amsterdamsche 

 diamantslijperij alhier, mochten wij over verscheidene natuurlijke 

 zoowel als kunstmatige robijnen beschikken. Laatstgenoemd ruw 

 smeltingsproduct komt van uit Parijs in den vorm van kegeltjes in den 

 handel *) ; door deze te splijten verkrijgt men stukken van vrij 

 gelijkvormige kleur en kristallographische oriëntatie, zooals met den 

 dichroscoop valt waar te nemen. Hieruit werd op het laboratorium 

 met carborundum een kwadratisch plaatje (7 X 7X3 mm) geslepen 

 en gepolijst, waarvan een ribbe de asrichting bevatte; daarmede 

 werden de meeste proeven gedaan. Er is geen reden om te vermoe- 

 den dat natuurlijke robijn andere eigenschappen zoude vertoonen dan 

 de nagebootste. 



Deze steen absorbeert groen en geel licht. In de aangehaalde onder- 

 zoekingen van J. Becquerel vonden wij enkel in 't kort opgemerkt 

 dat ,,eene tusschen (657) en 676 liggende groep in vloeibare 

 lucht verdwijnt, terwijl de band bij 697 fijner en de band bij 705 

 breeder en intensiever wordt als bij gewone temperatuur" ; van 

 magnetischen invloed is daarbij geen sprake 2 ). 



Verder werd robijn door Miethe nader onderzocht, die de beide 

 voornaamste absorptiebanden bij 694 en 696 vond, met een breedte 

 van circa 0.4 mi, benevens 6 banden van minder beteekenis. Hij 

 beschreef tevens het merkwaardige fluorescentiespectrum ; dit laatste 

 hebben wij thans niet nader onderzocht, daar de heer Miethe zijne 

 proeven daaromtrent wenschte voort te zetten s ). 



§ 7. Met den spectrometer vonden wij in het geiuone spectrum van 

 robijn: Bij 18° sterke band 692,4—692,6; zeer 'sterke band 693.9— 

 694,2; bij —193° sterke lijn 691,7; sterkere lijn 693,2. Er heeft dus 



!) M. Duboin, Gompt. Rend. 134 p. 840, 1902 ; A. Verneuil, ibid. 135 p. 791, 1902 

 3 ) J. Becquerel. Physik. Zeitschr. 8 p. 932, 1907 (Se,»t\ 

 3 ; A. Miethe, Verli. D. physik. Ges. 9 p. 715, J 907 (Nov.) 



